Նրանք չեն կարող 6 հոգով համոզել բոլորին, թե Հայաստանում կան քաղբանտարկյալներ

28.06.16 | 16:11

ՀայՄեդիա-ի զրուցակիցն է քաղաքական մեկնաբան Մենուա Հարությունյանը:

- Հռոմի պապի այցից հետո տարբեր կարծիքներ ու գնահատակններ հնչեցին: Սոցիալական ցանցերում անգամ քննարկվում էր այն հարցը, որ ավելի լավ կլիներ կաթոլիկ դառնայինք, Ամենայն Հյաոց Հայարպետին էլ կարդինալ հռչակեինք: Ի՞նչ կասեք սրա մասին:

- Ճիշտն ասած՝ վերջին շրջանում մեզանում նկատվում են երևույթներ, որոնք գալիս են ասելու, որ երկար ժամանակ Հայաստանում խոսքի ազատության մակարդակն այդքան բարձր չի եղել, որքան այժմ է: Եվ մարդիկ գնահատականներ են հնչեցնում՝ չհասկանալով իրենց գնահատականների ո՛չ հետևանքները, ո՛չ իսկությունը, ո՛չ էլ իրականությունը: Հետևաբար ցանկացած խնդիր, ցանկացած թեմա Հայաստանում դառնում է ոչ ադեկտվատ քննարկումների առարկա: Եվ շատերը ուղղակի իրենց կարծիքը նշելով՝ փորձում են ոչ թե խնդիր լուծել, այլ ուղղակի կարծիք են հայտնում:

Ինչ վերաբերում է ձեր հարցադրման բուն իմաստին, ապա ես կարծում եմ, որ մեր եկեղեցին, իրոք, արժանի է հարգանքի: Մեր եկեղեցին ժողովրդի հարատևման ճանապարհին իր մեծ լուման է ունեցել և անգնահատելի է այդ ամենը: Եվ յուրաքնաչյուրս պետք է հարգենք, սիրենք ու հետևորդը լիենենք հայ առաքելական եկեղեցու: Ես չեմ ուզում համեմատություններ տանել, չեմ ուզում համեմատել Գարեգին Բ-ին Հռոմի Պապի հետ, կամ մեր եկեղեցին կաթոլիկ եկեղեցու հետ: Մեր եկեղեցին մերն է, կաթոլիկ եկեղեցին ունի իր հետևորդները: Մենք հավետ լինելու ենք մեր եկեղեցու հետևորդը: Իհարկե՝ կլինեն աղանդներ, ուժեր, ովքեր կփորձեն հասարակության ինչ-որ մի հատվածի հանել մեր եկեղեցու դեմ, բայց մենք պետք է այնքան իմունիտետ ու բանականություն ունենանք, որ կարողանանք պահպանել այն, ինչը պահպանել է մեր տեսակը:

Հռոմի պապը ոչ միայն մարդ է, այլ նաև ինստիտուտ, որտեղ աշխատում են համաշխարհային բազմաթիվ վաստակ ունեցող տեխնոլոգներ, PR-ի մասնագետներ, ովքեր կերտում են Հռոմի Պապին: Այս կոնտեքստում՝ մեր եկեղեցին, մեր հոգևորականներն էլ ավելի պարզ են, ավելի հասարակ: Անգամ նրանց հաջողություններն ու սխալներն են պարզ ու հասարակ: Դրա համար, կարծում եմ, համեմատության եզրեր պետք չէ տանել: Նաև պետք չէ լուրջ վերաբերվել այն մարդկանց, ովքեր «տեմպի տակ» ընկած ինչ-որ բաներ են գրում, որոնք իրականության հետ կապ չունեն:

- Կարծիքներ կան, թե Հռոմի Պապի այցի օրերին, երբ նրան ուղեկցում էր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գերեգին Բ-ն, հավաքված մարդիկ սպասում էին միմիայն Հռոմի Պապի օրհնությանը: Այսինքն՝ Վեհափառ Հայրապետն օտարացած է մեր հասարակությունից: Համամի՞տ եք այս տեսակետի հետ:

- Իսկ ովքե՞ր են գրում նման բաներ... Իմ ասած մարդիկ, որոնց կա՛մ պետք է փոխել, կա՛մ՝ անտեսել: Այլ ճանապարհ մենք չունենք: Միշտ լինելու են մարդիկ, ովքեր վերցնելու են փող և փորձելու են վարկաբեկել հայկական, հայեցի արժեքները: Եվ դրանով իսկ գիտակցված, կամ գուցե չգիտակցված, փորձելու են վտանգել մեր տեսակին: Այդ մարդկանց պետք է կա՛մ փոխել, կա՛մ վերադաստիարակել, կա՛մ անտեսել: Ես դրա համար հաճախ գրում եմ, պայքարում եմ գրանտակերների դեմ: Գրանտակերները հենց նրա համար են, որ Հայաստանում սերմանեն արժեքներ, որոնք խորթ են մեր տեսակին: Ես վստահ եմ, որ մեր հասարակության զգալի մասը, Հռոմի պապին ընդունելով, չի գնա մեր եկեղեցու և մեր Հայրապետի դեմ:

- Հռոմի Պապի այցի օրերին, մանսավորապես՝ Հանրապետության հրապարակում տեղի ունեցած էկումենիկ աղոթքի ժամանակ մի խումբ քաղաքացիներ նախաձեռնել էին ֆլեշմոբ իրականացնել՝ բողոքելով Հայաստանում քաղաբանտարկյալներ լինելու կապակցությամբ: Ինչպիսի՞ն է Ձեր գնահատականն այս երևույթին:

-Նախ՝ իմ կարծիքով քաղբանտարկյալներ չկան Հայաստանում: Եվ երկրորդ՝ ցանկացած քաղաքացի ինքն է որոշում, թե «երբ, որտեղ, ինչ անի»: Բայց երբ ոստիկանությունը, իր գործառություներն իրականացնելով, անվտանգության խնդիրները հաշվի առնելով, թույլ չի տալիս նմանատիպ երևույթների իրականացումը, պետք չէ նեղանալ ոստիկաններից: Պետք չէ նեղանալ այնպես, ինչպես մենք չենք նեղանում նրանցից, ովքեր փորձում են ինչ-որ մի բան անել՝ լավ հասկանալով, որ դրանով «հարամելու են» այն միջոցառումը, որը պատիվ է բերում Հայաստանին: Յուրաքանչյուր մարդ ինքն է որոշում, թե ինչ է անում: Բայց նրանք չեն կարող 6 հոգով համոզել բոլորին, թե Հայաստանում կան քաղբանտարկյալներ: Եվ եթե նրանց էլ ձերբակալեին, ապա հիմա էլ իրենք իրենց էին համարելու քաղբանտարկյալ: Այնինչ՝ նրանք խուլիգանություն են անում: Պետք չէ խուլիգանություն անել և նրանց քաղբանտարկյալի պիտակի տակ տեղավորել: Ասեմ՝ իրականում մեր հասարակության մեծամասնությունը շատ առողջ է և ադեկվատ: Եվ եթե ուշադիր լինեք, կտեսնեք, որ Հայաստանի ամբողջ պատկերը չէ, որ անադեկվատ է: Մի փոքր զանգված Facebook-յան իրենց իրական ու «ֆեյք» պրոֆիլների միջոցով ինչ-որ հարցեր են փորձում լուծել՝ կամ քաղաքական, կամ՝ գրանտների: Եվ մենք դա պետք է նկատնեք ու ճիշտ գնահատական տանք:

Սևակ Վարդումյան