Ժողովուրդն ուժեղ է իր արժեհամակարգով, մշակույթով, հավատով, հանեք այս ամենն ու նա կտկարանա, կդառնա կառավարելի

08.08.18 | 20:17

ՀԱՅ ՁԱՅՆ լրատվականի զրուցակիցն է Տեր Խորեն քահանա Կիրակոսյանը

- Տեր Հայր, մեր հասարակությունը, երկվության մեջ է. մի կողմիցարդարացիորեն քննադատում են Սյունիքի Շուռնուխ գյուղում տեղիունեցածը՝ լգբտ-ականների ներխուժումը գյուղ, նրանց անպարկեշտ վարքը,մյուս կողմից, սակայն հնչում են կարծիքներ, թե պետք է նրանց հանդեպլինել հանդուրժող, հիվանդ, անպաշտպան մարդիկ են: Ի վերջո, ի՞նչ երևույթիհետ գործ ունենք: Ձեր գնահատականը:

-Շուռնուխի հետ կապված պամությունն առաջին իսկ պահից լուսաբանվեցմիակողմանիորեն: Ստեղծվեց տպավորություն, որ բռնությունը տեղի է ունեցել մի քանիանձանց ոչ ավանդական սեռական կողմնորոշման պատճառով: Սոցիալական հարթակումտեղի ունեցավ տեղեկատվական գրոհ, տարածվեց արյունոտված երիտասարդինկարները, և այս ամենը որոշակի ազդեցություն ունեցան հասարակության վրա: ՍակայնՇուռնուխում վիճաբանության պատճառն ամենևին էլ այդ անձանց սեռականկողմնորոշումը չէր: Երիտասարդները երկու-երեք օր անհագստություն են պատճառելտեղի բնակիչներին, խաթարել նրանց առօրյա կյանքը՝ երեխաների ներկայությամբիրենց անվայել պահվածքով, գիշերային ժամերին իրենց բարձր աղմուկով, ծիսակարգինմանվող արարողություններով և այլն: Մարդկանց ազատության ու իրավունքներիսահմաններն են բախվել Շուռնուխում՝ մի կողմից բացարձակ սանձարձակությունը, մյուսկողմից՝ գյուղացիների խաղաղ, հանգիստ ապրելու ցանկությունը: Այս ամենիհամատեքստում պետք է դիտարկել ծագած վիճաբանությունը, որը վեր ածվեցփոխադարձ վիրավորանքների ու ծեծկռտուքի: Կարծում եմ, հասարակությանհանդուրժողականությունը վերաբերում է բռնությունը մերժելուն, նույնիսկ՝ ոչավանդական սեռական կողմնորոշման անձանց պարագային: Սակայն հանրությունըհաստատակամորեն մերժում է երևույթը՝ որպես մեր ժողովրդի քրիստոնեականարժեհամակարգին անհարիր այլասերվածություն: Բռնությունը չէ այն ճանապարհը,որով պիտի ընթանա մեր ժողովուրդը: Այդ դեպքում դա կարող է և հակառակ արդյունքնունենալ: Եկեղեցին էլ չի կարող իր դռները փակել համասեռամոլի առջև կամ համարելնրան օտար, այլ փարախից: Հարցի մեջ հիվանդ բառը օտագործեցիք: Պատճառըհիվանդությունը չէ, այլ մարդու հոգևոր ներաշխարհի աղճատումը, Աստծուց հեռանալը,աղոթական կյանքով չապրելը: Համասեռամոլության մեղքի մեջ հայտնված անձը, նաևնրա ընտանիքի անդամները ավելին, քան ուրիշները՝ կարիք ունեն հովվական խնամքի ուհոգածության:

-Տարիներ առաջ, եթե նման դեպք տեղի ունենար, ապա ամբողջհասարակությունը, առանց բացառության, խստորեն կքննադատեր,կդատապարտեր կատարվածը: Այսօր բոլորովին այլ իրավիճակ է: Ինչո՞վ եքմեկնաբանում մեր հասարակության ներսում, մասնավորաբար,երիտասարդության կողմից այլասերման հանդեպ դրսևորվողհանդուրժողականությունը, թուլացե՞լ է հայ երիտասարդներիզգոնությունը:

-Ես ավելի լավատես եմ հայ երիտասարդների և մեր ողջ ժողովրդի զգոնության հարցում:Երևույթն ինչպես նախկինում, այնպես էլ այսօր հասարակության գերիշխող հատվածիկողմից մերժելի է: Բայց, ինչպես ասվում է, սատանան էլ քնած չէ: Զգացական հողի վրալայնամասշտաբ ու բազմաշերտ քարոզչությունը, ծախսվող մեծ գումարներն իրենցորոշակի ազդեցությունը թողնում են մարդկանց գիտակցության ու հոգեբանության վրա:

-Ինչո՞ւ ազգային արժեքներին հավատարիմ լինելը, այդ թվում նաև հոգևոր,դիտարկվում է որպես հետամնացություն, իսկ վայ «արժեքներին» տուրքտալը՝ առաջադիմություն: Այստեղ միտում չե՞ք տեսնում:

-Նորություն չէ, որ յուրաքանչյուր ժողովուրդ ուժեղ է իր արժեհամակարգով, իրմշակույթով, իր հավատով, անցյալի ժառանգությամբ ու ապագայի տեսիլքներով, որըկոչում ենք ինքնություն: Հանեք այս ամենը ժողովրդի միջից, և նա կդառնա տկար ուկառավարելի: Այսօր աշխարհի ընդհանուր զարգացումները ուղղորդվում են այնպես, որմերժվի այն ամենը, ինչը մաս է կազմում ազգի ինքնության: Նույն Եվրոպայումմուսուլման բնակչության զգացումները չվիրավորելու կեղծ պատրվակով զանց ենարվում քրիստոնեական տոները, միջոցառումները, հրապարակային վայրերից իջեցվումեն խաչերը, երբ մուսուլմանական շատ երկրներում այդ ամենը թուլատրելի են: Այս մեծքաղաքականության արձագանքներն են, որ հասնում են նաև Հայաստան և մատուցվումորպես առաջադիմություն: Բայց իրականում դա առաջադիմություն չէ: Դա վերադարձ էդեպի անցյալ, դեպի սոդոմ-գոմորյան ժամանակաշրջան: Հիշու՞մ եք՝ Ղովտի կինը հետնայեց դեպի Սոդոմ ու պատժվեց դրա համար: Մենք էլ այս առումով հետ նայելուիրավունք չունենք: Մեր ներկան ու ապագան քրիստոնեական օրհնված ընտանիքն է:

-Տեր Հայր, գուցե հարկ է մտածել ազգային-ավանդական դաշտիարդիականացման մասին, որպեսզի այն լինի առավել գրավիչ մերերիտասարդության համար, որ վերջինս հեշտությամբ տուրք չտա օտարարժեքներին:

-Արդիականացումը արհեստականորեն չի կարող լինել: Ժամանակը ինքնին իր հետբերում է փոփոխություններն ու նորությունները, նաև մարտահրավերները, ինչպես որեղել է անցյալում և այդպես է այսօր: Մենք պիտի պարզապես նախանձախնդրորենհետամուտ լինենք, որ այդ արդիականացումը աղճատում չդառնա, այլ՝ իրականբարեփոխում: Մեծ հաշվով մեր երիտասարդները ավանդական արժեհամակարգի կրողներեն, որը պետք է առավել զարգացնել: Մեր հերոսները ապրիլյան պատերազմի քաջերն են,որոնց նվիրական անունները արձանագրված են մեր պատմության մեջ, այսօր սահմանինկանգնած արիասիրտ զինվորները, ովքեր մեր երկիրը, մեր սրբություններն ենպաշտպանում:

-Եկեղեցին միակ կառույցն է, որը պայքարում է միասեռականություն կոչվողախտի դեմ, հետևաբար, չե՞ք կարծում, որ նաև դա է Եկեղեցու դեմ նիզակներճոճելու պատճառը:

-Իհարկե այդպես է: Յուրաքանչյուր նպատակ իրագործելու համար նախ պետք էվերացնել դրան հասնելու ճանապարհի խոչընդոտները: Եկեղեցին հավատքի և ազգային-ավանդական արժեհամակարգի սնողն ու պահպանողն է, որով և՝ լուրջ արգելք՝ ներկաժամանակների մոլորությունների տարածման համար: Ուսումնասիրեք միջազգային որոշկառույցների վերջին տարիների զեկույցները Հայաստանի մասին և դրանցում կտեսնեքանհանգստություններ ու մտահոգություններ՝ Հայ Եկեղեցու ունեցած դերի ուազդեցության վերաբերյալ: Կարծում եք կապ չկա՞ այդ զեկույցների և Եկեղեցու դեմսկսված արշավի, աղանդավորների ակտիվության միջև: Իհարկե՝ կա, և շատ մեծ կապ կա: