ԱԺ-ն դեռևս չի ստանձնում անցումային առաքելությունը. կառավարություն-ընդդիմություն կշեռքը կիսատ-պռատ է աշխատելու. Վարուժան Ավետիսյան

18.04.19 | 16:31

«Սասնա Ծռեր» համահայկական կուսակցության համահիմնադիր Վարուժան Ավետիսյանը կարծում է, որ այսօրվա Ազգային ժողովը դեռևս չի ստանձնում իր անցումային առաքելությունը:

«Այսօրվա Ազգային ժողովն, անշուշտ, շատ է տարբերվում նախորդներից։ Հիմնական տարբերությունը, իհարկե լեգիտիմությունն է։ Սակայն ինքնախաբեություն կլիներ ասել, թե այս Ազգային ժողովը համապատասխանում է խորհրդային և հետխորհրդային համատեքստերից դուրս, արմատապես փոփոխվող ներկայիս աշխարհում ազգային օրակարգ ձևավորելու և այն կյանքի կոչելու հրամայականին»,-Tert.am-ի հետ զրույցում նշեց նա:

-Խորհրդարանում վերջին օրերին թեժ քննարկումներ են տեղի ունենում, վերլուծական շրջանակներում հնչում են տեսակետներ, որոնք քաղաքական բանավեճեր չեն, ընդամենը «մկանների» ցուցադրություն է: Դուք ի՞նչ կասեք՝ խորհրդարանում ստեղծված պատկերը հանրօգուտ է: Մնո՞ւմ եք այն կարծիքին, որ այս խորհրդարանը 1,5-2 տարվա կյանք է ունենալու:

- Այսպես կոչված 3-րդ հանրապետության ռեսուրսը սպառվում է։ Հայաստանի 1-ին Հանրապետությունը զավթելու և նրա տարածքը մասնատելու միջոցով 1920-21 թ.թ. քեմալաբոլշևիկյան դաշինքի ձևավորած տարածաշրջանային ճարտարապետությունը, այն երաշխավորող ռուսական գաղութատիրությունը և, բնականաբար, դրանց ծառայող հայաստանյան վերնախավը փոփոխվելու են։ Աշխարհում տեղի է ունենում ոչ միայն 2-րդ, այլև ավելի խորը գնացող՝ 1-ին աշխարհամարտի արդյունքների վերանայման գործընթաց, ինչի հետևանքով խորհրդային և հետխորհրդային համատեքստերը դուրս են մղվելու քաղաքական կյանքի ասպարեզից։ Կրեմլի ակտիվացող ջանքերը, որ ուղղված են դրանք արդիականացնելու և կերպափոխելու միջոցով պահպանելուն, խոշոր հաշվով զուր են և դատապարտված են ձախողման։ Սակայն կարճաժամկետ և միջնաժամկետ հեռանկարներում այդ քայլերը կարող են էական վնաս պատճառել մեզ և նույնիսկ աղետալի լինել մեզ համար, եթե անհրաժեշտ միջոցներ չձեռնարկենք։ Մեզ վերաբերվող մասով այդ քայլերից ամենավտանգավորը Արցախի կեղծ ու արհեստական սուբյեկտացումն է։ Կրեմլը նպատակ ունի այդպիսով Արցախը կտրել Հայաստանից, վերածել Ադրբեջանին իր հովանոցի տակ առնելու գործիքի և, արդյունքի հասնելուց հետո, որպես փոխհատուցում զիջել նրան։ Եթե դա տեղի ունենա, ապա առանց Արցախի մնացած Հայաստանը կվերածվի գաճաճ պետության, կկորցնի ինքնուրույն գործոն լինելու կարողությունն ու հեռանկարը և կդառնա Կրեմլի գաղութային կցորդ։ Թե հետագայում ինչ գին կունենա ազատագրումը, դժվար չէ պատկերացնել։ Վտանգի առումով մյուս հիմնական պրոբլեմը ռազմավարական ենթակառույցների և օբյեկտների նկատմամբ ռուսական պետական կամ մերձպետական կապիտալի տիրապետությունը և/կամ վերահսկողությունն է։

Այսօրվա Ազգային ժողովն, անշուշտ, շատ է տարբերվում նախորդներից։ Հիմնական տարբերությունը, իհարկե լեգիտիմությունն է։ Սակայն ինքնախաբեություն կլիներ ասել, թե այս Ազգային ժողովը համապատասխանում է խորհրդային և հետխորհրդային համատեքստերից դուրս, արմատապես փոփոխվող ներկայիս աշխարհում ազգային օրակարգ ձևավորելու և այն կյանքի կոչելու հրամայականին։ Այդ օրակարգի նպատակը պետք է դառնա մեզ արդեն կլանող անկայուն ու հարափոփոխ ժամանակաշրջանի պայմաններում ստեղծել ազգային պետություն, որն առաջնորդվում է ազգային առաքելությանը միտված և հայրենատիրության ու Հայաստանի 1-ին Հանրապետության ժառանգորդության վրա հիմնված իրավաքաղաքական հայեցակարգով։ Պետություն, որն Արցախի հարցն, ըստ այդմ, տեսնում և լուծում է Հայաստանի տարածքային ամբողջականության վերականգնման համատեքստում։ Ներկայիս Ազգային ժողովի խնդիրն է ընդամենը գիտակցել այս հրամայականը և պայմաններ ու նախադրյալներ ստեղծել դրա իրականացման համար։ Ցավով ստիպված ենք արձանագրել, որ այսօրվա Ազգային ժողովը դեռևս չի ստանձնում իր այս անցումային առաքելությունը։ Քաղաքականի կամ ոչ քաղաքականի չափանիշն այս առաքելությանը համապատասխանելը կամ չհամապատասխանելն է։ Որովհետև այս առաքելությունն է քաղաքականության մեր նշաձողը։

-Նկատի ունեք առկա է նաև Սահմանադրությունը փոխելու անհրաժեշտությո՞ւն:

- Այդ անհրաժեշտությունը չի նսեմացել և հետզհետե ավելի սուր է ծառանում մեր առջև։

-Ընդդիմությունը կարողանո՞ւմ է ազդել քաղաքական գործընթացների վրա, ազդել նաև կառավարության օրակարգի, գործելաոճի վրա:

-Եթե դեռևս չունենք ազգային օրակարգ ձևավորող և իրագործող պետական կառավարման համակարգ, այդ թվում՝ Ազգային ժողով, ապա չենք կարող նաև ունենալ ազգային գիտակցությունը և կամքը ճշտորեն և արդյունավետ կերպով արտացոլող քաղաքական դաշտ։ Ամեն ինչ դեռ նոր է սաղմնավորվում և ժամանակ է պետք դասական չափանիշներին համապատասխանելու և ըստ այդմ գործելու համար։ Մինչ այդ՝ կառավարություն-ընդդիմություն կշեռքը կիսատ-պռատ և խափանումներով է աշխատելու։ Եվ, որպես կանոն, սխալ քաշեր է ցույց տալու։ Այդուհանդերձ, ես շատ լավատես եմ։ Մենք ունենք ազգային ոգով տոգորված նոր սերունդ, որ պատկերացնում է ազգի հեռանկարը և պատրաստ է հանուն դրա քրտինք ու արյուն տալու։ Պետք է ամեն ինչ անենք, որ արյուն զոհաբերելու կարիք չլինի։ Իսկ դա կլինի այն դեպքում, երբ չենք զլանա բավարար չափով քրտինք թափել։ Այսքանը: