Լավ երևույթ չէ, երբ բարեկամ երկիրն ապաստան է տալիս մի մարդու, որը մեղադրվում է Հայաստանի թալանի մեջ

19.08.19 | 13:00

Մեր զրուցակիցն է ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր Սոս Ավետիսյանը

Պարոն Ավետիսյան, մեր հարցազրույցներից մեկում նշել էիք, որ եթե Միհրան Պողոսյանին Ռուսաստանը չարտահանձնի, կառաջանան քաղաքական հարցադրումներ ռուս գործընկերներին։ Հիմա Ձեզ մոտ հարցեր առաջացա՞ն ռուս գործընկերներին, թե ոչ։

Այստեղ պետք է հստակ մի բան արձանագրենք, որ թեև այս որոշման արգումենտացիան ենթադրվում է, որ իրավական է լինելու, բայց որոշակի քաղաքական շերտ դրա տակ կա։ Հիմա մեր դատախազությունը պահանջել է այն հիմքը, որով ՌԴ դատախազությունը չի հանձնում Միհրան Պողոսյանին Հայաստանին։ Նրանք վկայակոչում են 1993 թվականի կոնվենցիան, բայց այնտեղ պետք է հիմք բերել։ Սա իրականում բավականին լուրջ խնդիր է, որովհետև ռազմավարական դաշնակից համարվող երկրների պրակտիկայում իրար նկատմամբ հարգանքը նաև հանցագործներին իրար հանձնելու մեջ է։ Մենք տեսել ենք այդպիսի բազմաթիվ օրինակներ, երբ դաշնակից երկրները նման հանձնման-ընդունման քայլերն անում են։ Այս պարագայում անհասկանալի է մնում իրավական առումով այն հիմքերը, որոնցով Միհրան Պողոսյանին պահում են Ռուսաստանում։ Ես կարծում եմ, որ մեր դատախազությունը պետք է սպառի ողջ իրավական ընթացակարգերը՝ մեկ անգամ էլ հարցնելով, թե որն է հիմքը, որ չեք տալիս Միհրան Պողոսյանին, իսկ հետագայում բոլոր ձևաչափերով այդ հարցը պետք է բարձրացվի։ Պետք է ընկալվի, որ սա այնպիսի բան չէ, որ հեշտ անցնի հանրային հիշողությունից։

Միքայել Հարությունյանին էլ ժամանակին չարտահանձնեցին՝ նշելով, որ նա ՌԴ քաղաքացի է։ Այստեղ ե՞ւս գործ ունենք քաղաքական որոշման հետ։

Միհրան Պողոսյանը Ռուսաստանի քաղաքացի չէ։ Այո, խոշոր երկրներն իրենց քաղաքացիներին չեն հանձնում, բայց եթե մարդը քո քաղաքացին չի, նոր է հայտնվել քո տարածքում, փախել է Հայաստանի իրավապահ մարմինների հետախուզումից, ապա ապաստան տալը պետք է շատ հիմնավոր լինի։ Բարեկամ երկրների միջեւ նման քայլը լավ բան չէ, որովհետև ի վերջո մենք փնտրում ենք հանցագործության մեջ մեղադրվող մարդուն։ Հայաստանի և Ռուսաստանի իրավապահ մարմինները շատ լավ համագործակցում են տարբեր հարցերում։ Լավ երևույթ չէ, երբ բարեկամ երկիրն ապաստան է տալիս մի մարդու, որը մեղադրվում է Հայաստանի թալանի մեջ։ Ռուսաստանի փաստարկը պետք է շատ հիմնավոր լինի, թեև այդ դեպքում էլի խնդիրը մնում է։

Վարչապետը մեկ անգամ չէ, որ նշել է, որ հայ-ռուսական հարաբերությունները շատ բարձր մակարդակի վրա են, որ առավել քան լավ են։ Այսպիսի քայլերը Մոսկվայի կողմից հակառակը չե՞ն վկայում։

Հայ-ռուսական հարաբերությունների այն մակարդակը, որի մասին վարչապետը խոսում է, իրոք այդպիսին է, իրոք հարաբերությունների մակարդակը բարձր է։ Փոխադարձ այցելությունները շատ կարևոր են, բայց այդ հարաբերությունների ֆոնին կան հարցեր, որոնք հանգիստ չեն տալիս մեզ, ու այդ հարցերից մեկը վերաբերում է Միհրան Պողոսյանին։ Այսինքն, երբ ասում են, որ ինչ-որ երկրի հետ մեր հարաբերությունները շատ լավ են, դա չի նշանակում, որ բոլոր ոլորտներում և ամեն տեղ պետք է մեր ուզածը լինի։ Բայց պետք է այս խնդիրը բոլոր ուղիներով, գուցե ոչ վարչապետի մակարդակով, բարձրացնել։ Պետք է հասկանալ, թե արդյոք հետայսու մենք չենք արտահանձնելու իրար քաղաքացիների։ Սա այնքան էլ բարեկամական դրսևորում չէ մեր ռազմավարական գործընկերոջ կողմից։

Նման քայլերից հետո Ռուսաստանի հետ մեր հարաբերությունները հստակեցնելու կարիք կունենա՞ն։

Պետք է նախ Ռուսաստանի դատախազությունը բացատրի, թե որն է նման որոշման հիմքը։ Մեր դատախազությունն այդ հիմքը չի տեսնում, հարցում է արել և ասում է՝ ինձ ասեք հիմքը։ Կասի, կտեսնենք։ Կա նաև մի ուրիշ բան, որ միջազգային հարաբերություններում կա փոխադարձություն, դա ամենակարևոր սկզբունքն է։