Արցախի հերոս Դավիթի Ղազարյանի կարգախոսն էր՝ «ոչ մի քայլ հետ»․ Vesti.am

30.10.20 | 14:53

Շատ բարի, հասնող, ընկերասեր ու ամենակարևորը՝ նվիրված, ահա այն արժեքավոր բառերը, որով բնութագրում են փոխգնդապետ Դավիթ Վանիկի Ղազարյանին։

«Ոչ մի զինվորի ծնողի դժգոհ չէր թողնում։ Ծանոթ, թե անծանոթ, եթե դիմում էին նրան ինչ-որ հարցով, անպայման օգնում էր։ Դավիթը նորակոչիկների հրամանատարն էր ու բոլորն իսկապես նրան շատ հարգում էին՝ համարելով Դավիթին իրենց մեծ եղբայրը»,- Vesti.am-ի հետ զրույցում պատմում է Դավիթի քրոջ ամուսինը՝ Արթուր Մարտիրոսյանը։ Վերջինս պատմում է, որ սեպտեմբերի 27-ին, երբ սկսվեցին ռազմական գործողությունները, Դավիթը զանգահարել էր հորը՝ Վանիկ Ղազարյանին ու խնդրել գալ Հադրութ, որպեսզի կնոջն ու երեխաներին տեղափոխի Վեդի քաղաք, որտեղ ապրում է Դավիթի ընտանիքը՝ հայրը , մայրը, տատիկն ու պապիկը։ Մինչ հայրը կմեկներ Հադրութ, Դավիթն առանց հորը սպասելու, նույն պահին մեկնումել էր ռազմաճակատ,՝ այդպես էլ հորը չտեսնելով և հրաժեշտ չտալով։ Դավիթի սխրագործությունների մասին Արթուրին պատմել են զինակից ընկերները․ «Նա շատ անվախ էր ու իսկական հերոս։

Դավիթի ճշգրիտ ցուցումներով՝ վերջինիս հրամանատարության տակ գտնվող մի քանի ամսվա նորակոչիկներին և մյուս ընկերներին հաջողվում է խոցել թշնամու 37 տանկ, 3 տանկ էլ առգրավվել։ Ձեռքում պահելով 4 հեռահաղորդիչ (рация) կարողանում էր տարբեր ուղղություններով հրահանգներ տալ, 4 օր ու գիշեր, ոչ մի րոպե չհանգստանալով, մասնակցել են Հադրութի թեժ մարտերին։ Նրանք կարող էին հետ նահանջել, բայց Դավիթն առաջնորդվում էր մեկ կարգախոսով՝ «ոչ մի քայլ հետ», և այդպես էլ եղավ նրա հերոսական ուղղին։ Երբ պահն օրհասական է լինում, հրամայում է տղաներին գնալ թաքստոց, իսկ ինքը դեմ առ դեմ է կանգնում թշնամուն ու․․․ ավաղ սեպտեբերի 30-ին Դավիթը զոհվում է»։

«Դավիթը շատ համեստ էր, չէր սիրում պարծենալ, չէր սիրում լուսանկարվել։ Նա մասնակցել էր նաև Ապրիլյան քառօրյա պատերազմին, սակայն ոչ մի անգամ այդ մասին չի բարձրաձայնել, նա լուռ իր գործն էր անում՝ պաշտպանելով հայրենի հողը»,- ասում է Արթուրը և հիշեցնում Մոնթե Մելքոնյանի խոսքերը․ «Իմ կենացը մի խմեք, այլ իմ գործը շարունակեք»: «Հավատացեք, Դավիթը հենց Մոնթեի գործն էլ շարունակեց, իր մյուս զինակից ընկերների պես։ Դավիթի հերոսությունների մասին հետագայում դեռ շատ կխոսվի, բայց մի դրվագ էլ ներկայացնեմ․ երբ զինվորին անգիտակից վիճակում տեղափոխում են հիվանդանոց, ուշքի գալով, բայց դեռ խոսել չկարողանալով, առաջին տողը, որ գրել է հետևյալն է եղել․« Դավիթը հերոս տղա է․․․»,- պատմում է Արթուրը։ Դավիթը Վեդու թիվ 1 միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո, ուսումը շարունակել է Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտում։ 2010 թվականին ծառայության է անցել Արցախի հանրապետության Հադրութ քաղաքում տեղակայված ՊԲ N զորամասում։ 31-ամյա փոխգնդապետը ցանկանում էր շարունակել ուսումը, կատարելագործել իր ռազմական գիտելիքները, բայց, ցավոք այդպես էլ նրա երազանքը մնաց անկատար․․․ Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանի հոկտեմբերի 4-ի հրամանագրով Դավիթ Վանիկի Ղազարյանին շնորհվել է « Արցախի հերոսի» բարձր կոչումը։

«Ցավոք՝ հետմահու, ով վարել է մարտը՝ «ոչ մի քայլ հետ» սկզբունքով, ով իրականում հերոսություն է կատարել։ Ցավակցում եմ մեզ բոլորիս, բայց հպարտ եմ, որ ունենք Դավիթ Վանիկի Ղազարյանի նման հայրենակիցներ»,- ասել է Արցախի նախագահը։