Խաչիկ Ասրյանը` 1000 դրամի մասին

16.11.16 | 11:55

«Իրավունք» թերթի հարցին պատասխանում է Խաչիկ Ասրյանը

– Պարո՛ն Ասրյան, Դուք՝ որպես ինչպես պետական պաշտոնյա, այնպես էլ որպես ազգային բանակի կազմավորման օրվանից մինչև այսօր բանակի կողքին կանգնած հավատարիմ մարդ, ի՞նչ կարծիք ունեք ՀՀ պաշտպանության նախարար Վիգեն Սարգսյանի կողմից վերջերս առաջ քաշած Հայաստանում յուրաքանչյուր մարդու աշխատավարձից 1000 դրամ պարտադիր պահելու և զոհվածների, վիրավորների, հաշմանդամների ընտանիքներին այն ուղղելու որոշման մասին: Դուք համաձա՞յն եք այդ որոշմանը:

– Ձեր հարցը ամբողջությամբ պետք է դիտարկել ազգ-բանակ արժեքային համակարգի մեջ, և Ձեր ընդգրկուն հարցին պատասխանեմ վերջից: Այն բոլոր որոշումները, գործընթացները, որոնք բացառապես ուղղված են հայոց նորանկախ պետության սահմանները անառիկ պաշտպանած և մարտիրոսված, վիրավորված, հաշմանդամ դարձած քաջասիրտ հերոսներին կամ նրանց ընտանիքներին, ես ոչ միայն համաձայն եմ, այլև ուղղակի անմիջական քարոզիչն ու մասնակիցն եմ այդ բոլոր գործընթացների և որոշումների իրականացմանը:

Ինչ վերաբերում է ՀՀ պաշտպանության նախարար Վիգեն Սարգսյանի կողմից ներկայացված որոշմանը, նշեմ՝ առաջին՝ ողջ հայությունը միշտ պետք է գիտակցի և բացառիկ վստահություն ու անսասան հավատ ունենա պատերազմող Հայաստանի պաշտպանության նախարարի, հատկապես այս օրերին հանրության շրջանում քննարկվող այս որոշման գլխավոր պատասխանատուի՝ Վիգեն Սարգսյանի հանդեպ: Միանգամից նշեմ, որ պաշտպանության նորանշանակ նախարար Վիգեն Սարգսյանին ես անձամբ ճանաչում եմ շուրջ 15 տարի, և Վիգեն Սարգսյանն է այն եզակի ազնիվ պետական պաշտոնյաներից մեկը, որը ինքնուրույն և անձամբ է անցել հայոց պետականաշինության դժվարանցանելի ճանապարհներով: Եվ հայ ժողովուրդը գործ ունի թրծված, փորձառու և հայրենասեր պետական գործչի՝ Վիգեն Սարգսյան տեսակի մարդու հետ: Ուզում եմ ասել՝ այո՛, վստահությունն ու հավատը Վիգեն Սարգսյանի հանդեպ բացառիկ է, և պաշտպանության ոլորտում նրա կողմից իրականացվող բոլոր նորամուծությունները ողջունելի են:

Երկրորդ՝ Երկիր մոլորակում բնակվող հինավուրց և քրիստոնյա հայ ժողովուրդը, բնակվելով ի վերուստ տրված հայկական բարձրավանդակում, շուրջ 25 տարի է, որ գրեթե ամեն օր պատերազմական գործողությունների մեջ է խառնածին ցեղերից ձևավորված հորինված Ադրբեջանի և նրա արյունակից եղբայր Թուրքիայի դեմ, և որի արդյունքում էլ Հայաստանն ու Արցախը, հայ ժողովուրդը գրեթե ամեն օր ունենում են անդառնալի կորուստներ՝ հերոս նահատակներ: Անկախ յուրաքանչյուրիս գործունեության տեսակից, սոցիալական վիճակից, եթե այս պահից սկսած և առաջիկա 300 տարիներին մենք ազգովին ամեն օր չմասնակցենք հայոց պետականության և հայ ժողովրդի անվտանգության բացառիկ երաշխավորի՝ ազգային բանակի անընդհատ հզորացման գործընթացներին, ապա ապագայում մենք ոչ միայն չենք ունենալու անվտանգ պետություն և ժողովուրդ, այլև աշխարհը կարհամարհի մեզ՝ մեր սուրբ հայրենիքը կորցնելու համար: Իսկ ազգային բանակի անընդհատ հզորացման ուղղակի մասնակիցներից են բանակի պատիվն ու արժանապատվությունը գնահատող և բարձր պահող, մարտական ծառայություն իրականացնող և նահատակվող, թշնամուց վիրավորվող հայոց զինվորականը, պայմանագրային զինծառայողն ու կամավորականը: Նշանակում է, որ առաջին հերթին հայոց կառավարությունը և հայ ժողովուրդը ամեն ինչ պետք է ուղղեն հանուն հայոց պետականության սահմանները և հայ ժողովրդի անվտանգությունը պաշտպանող և նահատակվող հերոսների ընտանիքներին, վիրավորներին և նրանց ընտանիքներին: Եվ այն հայկական անուն-ազգանուն կրողները, որոնք նույնիսկ Հայաստանի և Արցախի վարչական քարտեզները կարող են շփոթել ինչպես Ադրբեջանի, այնպես էլ աֆրիկյան պետությունների քարտեզների հետ, որոնք դեռ լույս աշխարհ չեկած դարձել են աշխարհաքաղաքացիներ, որոնք ամեն օր ազգախաբ ելույթներով մեր թշնամիների ջրաղացներին ջուր են լցնում, թող միշտ գիտակցեն, որ Հայաստանն ու Արցախը, Սփյուռքը սուրբ են յուրաքանչյուր հայի համար այնպես, ինչպես Հիսուս Քրիստոսը, և յուրաքանչյուրս պարտավոր ենք լինել ոչ միայն քրիստոսապաշտ, այլ նաև հայաստանապաշտ և պետականաշեն, մարտիրոսված հերոսներին մեր արյան մեջ կրող և նրանց ընտանիքների հոգսերը մեր հոգսերը դարձրած ազգապահ քաղաքացիներ:

Եվ երրորդ՝ անձամբ ինքս ՀՀ պաշտպանության նախարար Վիգեն Սարգսյանին կառաջարկեմ այդ որոշման մեջ տեղ գտած կարևոր դրույթները վերանայել՝ հատկապես այն քաղաքացիներից, որոնք աշխատավարձ են ստանում մինչև 100.000 դրամ, այդ 1000 դրամ պահումները չլինեն: Իսկ այն քաղաքացիները, որոնք աշխատավարձ են ստանում 100.000-ից ավել դրամ, թող յուրաքանչյուրի աշխատավարձից պահումներ լինեն նրա ամբողջ աշխատավարձի 1 տոկոսի չափով: