Վերջին օրերին սրվել է իշխանությունների և Հայ Առաքելական Եկեղեցու հարաբերությունները։ Վարչապետ Փաշինյանի և նրա թիմակիցների ելույթներում հնչում են Եկեղեցու ղեկավարությանը վերաբերող քննադատություններ։ Այս գործընթացը կարող է դառնալ ներքաղաքական օրակարգի կենտրոնացում առաջիկա ամիսներին։
Ինչո՞ւ Եկեղեցին դարձավ թիրախ
Այս փուլում իշխանությունը վերահսկում է քաղաքական օրակարգը։ Ընդդիմադիր դաշտը մնում է հատվածավորված՝ առանց հստակ լիդերության։ Սակայն իշխանության վարկանիշի անկման և արտաքին քաղաքական զիջումների շուրջ կուտակվող դժգոհությունների ֆոնին հանրային տրամադրություններում ի հայտ են գալիս լարվածության նոր կետեր։
Այս իրավիճակում քննադատության թիրախ է դարձել Հայ Առաքելական Եկեղեցին։ Վարչապետի վարկանիշը գնահատվում է մոտ 11%, մինչդեռ Եկեղեցու վստահությունը հանրության շրջանում հասնում է 70%-ի։ Իշխանությունը կարող է փորձել հարվածել այն ինստիտուտին, որն ունի ամենաբարձր հանրային վստահությունը և որի դիրքորոշումը կարող է ազդել ներքաղաքական գործընթացների վրա։
Հնարավոր հաշվարկները
Իշխանությունը կարող է կանխարգելիչ քայլերի գնալ՝ մինչև խաղաղության համաձայնագրի շուրջ սպասվող զարգացումները և դրանց հնարավոր դժգոհությունների սրումը։ Եկեղեցու թուլացումը դիտարկվում է որպես ներքաղաքական դիմադրության կանխարգելման միջոց՝ հաշվի առնելով նրա բարոյական լեգիտիմությունը և ազգային հարցերում ունեցած դիրքորոշումները։
Բացի այդ, առկա է ազգային ինքնության նոր մոդելի ձևավորման ծրագիր, որտեղ Եկեղեցու դերը կսահմանափակվի արարողակարգային և մշակութաբանական գործառույթներով։ Այս մոտեցումը համընկնում է «մոդեռն քաղաքացիական պետություն» կառուցելու հայեցակարգի հետ, որը արտաքին ազդեցությունների համար դառնում է ավելի կառավարելի։
Ընդդիմադիր դաշտի պատասխանատվությունը
Այս իրավիճակում ընդդիմադիր ուժերը պարտավոր են դուրս գալ պասիվ դիտորդի դիրքից։ Նրանք կարող են հանդես գալ որպես ազգային համախմբման նախաձեռնողներ՝ հարցը տեղափոխելով իշխանություն-Եկեղեցի հակադրությունից դեպի ազգային անվտանգության և պետականության դիսկուրս։
Սակայն ընդդիմադիր դաշտում առկա տարաձայնությունները, կազմակերպչական թուլությունը և առաջնորդության պակասը այս պահին թույլ չեն տալիս ձևավորել համախմբված մոտեցում։ Այս պասիվությունը արդեն օգտագործվում է իշխանության կողմից՝ հանրային դիսկուրսում լրացուցիչ վակուում ստեղծելու համար։
Ապագա զարգացումները՝ չորոշված
Դժվար է կանխատեսել՝ արդյո՞ք Եկեղեցու շուրջ զարգացումները կվերաճեն համակարգված հակակամպանիայի, թե՞ կգտնվեն այլ լուծումներ։ Սակայն ակնհայտ է, որ այս գործընթացը վաղուց դուրս է եկել զուտ կրոնական շրջանակներից և վերաբերում է ազգային ինքնության, պետականության և ներքաղաքական ապագայի հարցերին։
Սցենարային զարգացումների քարտեզ
Էսկալացիա․ Իշխանությունը շարունակում է Եկեղեցու դեմ արշավը՝ քարոզչական հարձակումներով և հնարավոր սկանդալներով։ Սոցիալական լարվածությունը խորանում է։
Համախմբում․ Եկեղեցին դառնում է ազգային համախմբման առանցք։ Ընդդիմությունը վերադասավորում է իր դերակատարությունը։
Համակրանքի կորուստ․ Եթե Եկեղեցին թույլ է տալիս ներքին պառակտումներ, հանրային վստահությունը կարող է նվազել։
Սառեցում․ Կողմերը ժամանակավորապես նահանջում են, սակայն լարվածությունը շարունակում է մնալ ենթակետում։
Հայաստանյան ներքաղաքական օրակարգը նոր փուլ է մտնում, որտեղ ազգային ինքնության, հոգևոր կառույցների և իշխանության հարաբերությունները դառնում են առանցքային թեմաներ։ Հայ Առաքելական Եկեղեցու շուրջ ընթացող զարգացումները ցույց են տալիս, որ առաջիկա ամիսներին այս հարցը կարող է դառնալ ոչ միայն կրոնական կամ քաղաքական քննարկման թեմա, այլ խորքային պետականության և ազգային ավելի խորը ճգնաժամի սկիզբ։ Դա կերկարացնի Փաշինյանի իշխանությունը եւս որոշ ժամանակով։ Մինչեւ հաջորդ թիրախը։
16:12
15:57
15:38
15:21
15:03
12:45
12:35
12:16
10:25
10:06
09:44
09:18
09:02
00:00
00:00
12:10
12:03
11:49
11:05
10:42
| երկ | երք | չրք | հնգ | ուրբ | շբթ | կրկ | |
| 1 | |||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | ||
09:44
09:18
09:02
09:39
09:18
09:02
09:55
09:42
09:18
09:02
09:34
09:18
09:02
09:38
09:19
09:02
09:52
09:36
09:19
09:02
09:36
09:15
09:02
09:36
09:19
09:13
09:01
09:47
09:35
09:17
09:02
09:33
09:16
09:02
09:48
09:34
09:16
09:02
09:49
09:36
09:15
09:55
09:42
09:33
09:19
09:02
09:44
09:35
09:17
09:47
