Մեզ հաջողվեց բարձր պահել մեր երկրի պատիվը «Ռիո-2016»-ում. Գագիկ Ծառուկյան

14.02.17 | 15:38

«Դե Ֆակտո» N 128 (2017թ.)

Ժամանակակից աշխարհում սպորտը պետությունների եւ ժողովուրդների քաղաքակիրթ պայքարի հարթակ է: 206 հզորագույն երկրների շարքում մենք թիմային հաշվարկում զբաղեցրեցինք 42-րդ տեղը, եւ մեզանից հետ մնացին անհամեմատ ավելի մեծ թվով բնակչություն, ռեսուրսներ եւ զարգացած տնտեսություն ունեցող պետություններ: Ես մեր թիմի ընդհանուր արդյունքից գոհ եմ, վստահաբար կարող եմ ասել, որ գոհ է նաեւ ժողովրդի ճնշող մեծամասնությունը, ինչն ինձ համար ամենակարեւորն է:

-Պարո՛ն Ծառուկյան, 2016թ. տարվա մարզական գլխավոր իրադարձությունը Ռիո դե Ժանեյրոյում կայացած Օլիմպիական խաղերն էին: Հետաքրքիր է, արդյո՞ք հայ մարզիկներն արդարացրեցին Ձեր ակնկալիքները «Ռիո-2016»-ում: Եվ ինչպե՞ս կգնահատեք 2016թ. մարզական հաջողություններն ու, ինչու ոչ, նաև պարտությունները:

-Խնդիր էր դրված՝ նվաճել ոսկե մեդալ, մենք խնդիրը լուծեցինք, բարձրացավ մեր դրոշը, հնչեց մեր հիմնը: Խնդիր էր դրված արժանապատիվ հանդես գալու՝ մենք լուծեցինք խնդիրը: Կար պետության պատիվը բարձր պահելու խնդիր՝ մենք դա արեցինք: 206 հզորագույն երկրների շարքում մենք թիմային հաշվարկում զբաղեցրեցինք 42-րդ տեղը, և հավատացեք, որ սա հենց դրա մասին է խոսում: Մեզանից հետ մնացին անհամեմատ ավելի մեծ բնակչություն, ռեսուրսներ և զարգացած տնտեսությամբ պետություններ: Մեդալների քանակով, իհարկե, իմ ակնկալիքներն ավելի մեծ էին: Եվ դա ոչ թե բարի ցանկություն էր, այլ կատարված ահռելի աշխատանքի բնական արդյունք: Վստահորեն ասում եմ՝ մեր օլիմպիական թիմը նախապատրաստության առումով չի զիջել աշխարհի որևէ առաջատար երկրի: Մեր մարզիկները, մարզիչները ունեցել են այն ամենը, ինչն անհրաժեշտ էր: Մենք կարող էինք ունենալ 3-4 ոսկի և 7-8 այլ մեդալ, բայց սպորտում, ինչպես և կյանքում, լինում են պատահականություններ, այդ թվում՝ ցավալի, լինում են չնախատեսված միջադեպեր, լինում են անարդարություններ: Սա կյանքն է, ի՞նչ կարող ես անել: Թե մարդկայնորեն ինչ եմ ապրել ես այդ դժվարություններով լի օրերին, կարծում եմ, կարիք չկա նկարագրելու: Բայց թիմի ընդհանուր արդյունքից ես գոհ եմ: Դա ոչ միայն իմ կարծիքն է, այլև, վստահաբար կարող եմ ասել, մեր ժողովրդի ճնշող մեծամասնության: Իսկ դա ինձ համար ամենակարևորն է:
Ժամանակակից աշխարհում սպորտը, իսկապես, պետությունների և ժողովուրդների քաղաքակիրթ պայքարի հարթակ է: Օլիմպիադան այս առումով բացառիկ նշանակության միջոցառում է: Ցանկացած մարզիկ ձգտում է լավագույն արդյունքի, ձգտում է իր երկրի պատիվը բարձր պահել: Մեր մարզիկները այս խնդիրը լուծեցին պատվով: «Ռիո-2016»-ի ընթացքում մեր մարզիկների մրցելույթների ժամանակ հայ ժողովուրդը դարձել էր միասնական, մի բռունցք: Ամեն հաղթանակից հետո ես զանգեր էի ստանում աշխարհի բոլոր ծայրերից: Մարդիկ իրենց ուրախությունն ու հպարտությունը չէին թաքցնում:

-Պարո՛ն Ծառուկյան, Ռիոյում մեր մարզիկները նաև անարդար վերաբերմունքի արժանացան, մասնավորապես` Միհրան Հարությունյանի ձեռքից պարզապես խլեցին ոսկե մեդալն ու օլիմպիական չեմպիոնի կոչումը, ինչպե՞ս կմեկնաբանեք այս իրողությունը:

-Այո՛, Ռիոյում մենք ականատես եղանք նաև աղաղակող անարդարությունների: Ես ուզում եմ շեշտել՝ այդ անարդարությունը ոչ միայն մեր հանդեպ էր, այլև շատ ու շատ այլ պետություններ ներկայացնող մարզիկների: Սա ժամանակակից սպորտի ամենացավոտ խնդիրներից մեկն է: Սա նոր խնդիր չէ, բայց երբ դա առնչվում է քեզ, դու սկսում ես ավելի զգայուն լինել դրա հանդեպ: Ես զրուցել եմ շատ երկրների մարզաշխարհի ղեկավարների հետ, ՄՕԿ-ի ղեկավարության հետ, և բոլորն էլ կիսում են մեր կարծիքը ու պատրաստակամություն են հայտնում միասին պայքարել դրա դեմ: Ինչ վերաբերում է Միհրան Հարությունյանին, ապա նա իր ոսկե մեդալը ստացել է հայ ժողովրդից: Եվ նա ինձ համար միշտ հաղթած մարզիկ է լինելու:

-Ձեր կողմից մշտապես խրախուսական մեծ նվերների են արժանանում Հայաստանին հաղթանակ բերած մարզիկները, ինչը ևս խթանում է նրանց` սպորտային նվաճումների նկատմամբ ունեցած հավակնությունների աճին: Տարիների ընթացքում արդյո՞ք տեսնում եք նրանց մեջ ձգտումների և գործադրած ջանքերի աճ:

-Օլիմպիական կոմիտեի նախագահ աշխատելու տարիների իմ ամենակարևոր ձեռքբերումներից մեկը ես համարում եմ մարզիկների և մարզիչների պարգևատրման արդար համակարգի ստեղծումը. որ դա չլինի սուբյեկտիվ, ծանոթ բարեկամով, այլ` արդար ու շատ պարզ: Այս տարիների ընթացքում ես մեր լավագույն մարզիկներին պարգևատրել եմ թե՛ բնակարաններով, թե՛ ավտոմեքենաներով և լուծել բազմաթիվ այլ խնդիրներ: Հայաստանը մեծ աշխարհի մի մասն է, մեր մարզիկները համաշխարհային մարզական ընտանիքի մի մասնիկն են: Մենք պետք է կարողանանք ապահովել նրանց մարզումների, բարեկեցության և ինքնադրսևորման համար անհրաժեշտ պայմանները: Հակառակ դեպքում` մեծ է լինելու գայթակղությունը՝ այլ երկրներ տեղափոխվելու: Սա ժամանակակից աշխարհի, բաց աշխարհի հատկանիշներից մեկն է: Երբ ես ասում եմ՝ ապահովել անհրաժեշտ պայմաններ, ի դեպ, նկատի չունեմ նվազագույնը: Ո՛չ, մենք ձգտում ենք ապահովել եվրոպական ստանդարտներ: Այո՛, ես խնդիր էի դրել՝ խրախուսման համակարգը դարձնելու մրցունակ ամենազարգացած տնտեսությամբ երկրների շրջանում: Եթե դու մարզիկին չխրախուսես, նա չստանա այն, ինչին արժանի է, կամ կհեռանա երկրից, կամ կդադարի բարձրակարգ մարզիկ լինել: Սա է իրականությունը: Մեր ընտրած ճանապարհը ճիշտ էր, և արդյունքը մեր հաջողություններն են միջազգային ասպարեզում: Այսօր բոլոր տարիքային խմբերում մենք մրցում ենք ուժեղագույն պետությունների հետ և հաճախ հաղթում:

Շարունակությունը՝ այստեղ: