Քաղաքական ամբիցիաներ չկան. ես ինձ զոհ չեմ համարում

03.06.16 | 13:02

Մարդու իրավունքների նախկին պաշտպան Կարեն Անդրեասյանը, անդրադառնալով պաշտպանության նախարարության մի շարք բարձրաստիճան պաշտոնյաների ձերբակալություններին, իր ֆեյսբուքյան էջում գրել էր, թե «կերել էին ու չէին կիսվել ամենավերեւների հետ»: Երեկ նա պատասխանել է մեր հարցերին:

- Պարոն Անդրեասյան, ՄԻ պաշտպանի ձեր 2013թ. տարեկանզեկույցում անդրադարձել էիք հարկային ու այլ ոլորտներիպաշտոնյաների կամ նրանց հարազատների բիզնեսգործունեության հետեւանքով առաջացած անհավասարմրցակցային պայմաններին, մենաշնորհներին ու գրեթե բոլորոլորտներում գոյություն ունեցող կոռուպցիային: Արդյոք այսմի քանի տարիներին դրական տեղաշարժեր չե՞ն եղել: Չէ՞ որբարձրաստիճան պաշտոնյաները սկսել են նման երեւույթներիդեմ պայքարելու մասին ավելի հաճախ հայտարարություններանել: Վերջին նման նախաձեռնությունը վարչապետ ՀովիկԱբրահամյանինն էր:

- Եթե անգամ առաջընթաց կա, ապա դա այնքան փոքր է, որ նույնիսկ կառավարության ու վարչապետի մակարդակով է խնդիրը որպես գերակա հարց դրվել: Այսինքն, 2013թ. իմ բարձրացրած հարցերն այսօր կառավարության կողմից ներկայացվում են որպես ամենաառաջնային հարցեր: Հաճելի է, որ 3 տարի անց սառույցը սկսվում է շարժվել:

- Երեկ անդրադառնալով ՊՆ պաշտոնյաներիձերբակալություններն՝ Ֆեյսբուքում գրառում էիք արել, թե«կերել էին ու չէին կիսվել ամենավերեւների հետ»: Այսինքն,նրանց պաշտոնազրկման ու ձերբակալման պատճառը դա՞ էեղել:

- Ես դա առաջարկում էի որպես վարկածներից մեկը, թե ընտրվում են թիրախավորված պաշտոնյաներ: Մենք գիտեինք, որ մրցույթի, գների, գնումների ոլորտում կան խնդիրներ, որոնց մասին շատ ավելի վաղ՝ 2012թ. խոսում էր նաեւ հանրապետության նախագահը: Հետո տարիներ են անցնում, եւ հանկարծ տեսնում ենք, որ մեկ կամ երկու պաշտոնյայի նկատմամբ տեղի է ունենում նման հետաքննություն ու ձերբակալություն: Եվ ես ենթադրել էի, որ վարկածներից մեկը կարող է լինել այն, թե ինչու հենց այս պաշտոնյաները ձերբակալվեցին:

- Մելս Չիլինգարյանը կամ Ալիկ Միրզաբեկյանն ավելի քաներկու տասնամյակ ՊՆ-ում բարձր պաշտոններ են զբաղեցրել,եւ համակարգում նրանց անունները հաճախ են կապվելչարաշահումների հետ, բայց նրանք միաժամանակ ստացել ենգեներալի կոչում:

- Այդ հարցերը համապատասխան իրավապահ մարմինները պետք է քննարկեն: Իսկ մենք՝ որպես քաղաքացիներ կամ լրագրողներ, քննարկելու այլ խնդիր ունենք, թե արդյոք մեր երկրի համար առողջացնո՞ղ են այսպիսի պատահական կամ ոչ պատահական ընտրությամբ հետապնդումները: Հասարակության համար դա կարող է նույնիսկ հիվանդացնող լինել, երբ կեղտոտ նպատակների համար թիրախավորում է այս կամ այն ոլորտը, այս կամ այն մարդը կամ թիմը: Բայց ո՞րն ենք մենք դարձնում այդ կոռուպցիայից ազատվելու իրական ճանապարհը: Պատահական կամ անձնական շահերից ելնող շոուներով կամ առանց շոուների ձերբակալություննե՞րը, թե կոռուպցիայի դեմ պայքարում համակարգված, մտածված աշխատանքը:

- Ձեր տպավորությունն ինչպիսի՞ն է:

- Իմ տպավորությամբ՝ մարդիկ շփոթում են, իսկ համապատասխան պաշտոնյաները լավ չեն բացատրում, թե ինչ է այսօր Հայաստանում կոռուպցիայի դեմ պայքարը: Օրինակ, բոլորը մեծ ոգեւորությամբ խոսում են 800 ծառայողական մեքենաների կրճատման մասին: Շատ ճիշտ են անում, որ կրճատում են, բայց իմ կարծիքով, սա վկայում է ոչ այնքան կոռուպցիայի, որքան լավ կամ վատ վարչարարության մասին: Կոռուպցիան պետք է բաժանել մի քանի կատեգորիաների: Եվ ամենավտանգավորն այն խումբն է, որը ոչ միայն քրեական արարք է կատարում, այլեւ երկրի հիմքերն է քանդում: Բայց այդ 800 մեքենաները հաստատ երկրի հիմքերը չէին քանդում: Երկրի հիմքերը քանդում են կոռուպցիայի այն տեսակները, որոնց մասին դուք հիշատակեցիք իմ 2013թ. զեկույցից, երբ պաշտոնյաներն իրենց բիզնեսներով խեղդում են ոչ պաշտոնյա, շարքային բիզնեսմենին: Կոռուպցիայի 2-րդ տեսակը, որը նույնպես քանդող նշանակություն ունի, արդեն մատակարարման, մրցույթների, գնումների ողջ գործընթացն է: Երրորդն արդեն իրավապահ համակարգում առկա կաշառակերությունն է, որովհետեւ այդ խնդրի պատճառով արդարությունը չի վերականգնվում ոչ մի ասպարեզում:

- Ձեր գրառումներից մեկում էլ ասում եք, թե կառավարությանկոռուպցիայի արշավը զոհեր է պահանջում: Ինչի՞ մասին էխոսքը:

- Բոլորս ենք հասկանում, որ երբ որեւէ պաշտոնյա խոստանում է պայքար, այն պետք է ունենա հստակ արդյունքներ: Եվ բոլոր երկրներում, այդ թվում եւ Հայաստանում կա ցուցադրական Լինչի դատաստան միջին օղակների նկատմամբ: Եվ վարկածներից մեկն էլ այն է, որ կոնկրետ այս պահին ձեռնտու է ինչ-ինչ պաշտոնյաների վրա բարդել երկրի բոլոր խնդիրները՝ սկսած քառօրյա պատերազմի ծանր հետեւանքներից, վերջացրած կոռուպցիայի մասին տարիների աղաղակումները: Կարելի է առանց համակարգային մոտեցման, առանց թելերը մինչեւ վերջ բացահայտելու մի քանի գլուխ կտրելով՝ ուրախացնել ինքդ քեզ ու ժողովրդին, թե ինչ-որ արդյունքներ ես գրանցել: Զոհն այս դեպքում քավության նոխազներն են, մարդիկ, ովքեր տարիներ շարունակ, իսկապես, կերել են: Ես չեմ ուզում որեւէ մեկի անմեղության կանխավարկածը խախտել, բայց մարդը տեսել է, որ իր շուրջ բոլորն ուտում են, ինքն էլ է կերել: Հանկարծ մի օր գալիս են ու այդ մեկին բռնում են: Ճիշտ է, նա կոռումպացված է, բայց տվյալ դեպքում դառնում է զոհ: Եվ եթե սլաքն ուղղվում է քաղաքական վերին օղակներ, նշանակում է՝ կան քաղաքական ինտրիգներ: Եթե միջին օղակներին է ուղղվում, ուրեմն քավության նոխազ է պետք: Փառք Աստծո, ստորին օղակների դեմ արշավը դադարեցրել ենք, քանի որ ժամանակին բռնում էին առաջին կարգի մասնագետի եւ հայտարարում, թե սա մեծ հակակոռուպցիոն պայքար է: Եվ եթե նույն այդ միջավայրերում գիտեն, որ նման երեւույթները մի քանի ժամվա ցուցադրական պատմություններ են կամ կոնկրետ քաղաքական խաղ է, մյուսները չեն վախենում:

-Իսկ Հայաստանում կա՞ մի ոլորտ, որի վերաբերյալ կարող ենքասել, թե համեմատական առումով կոռուպցիա չկա:

- Ես հիացել եմ մի ոլորտով, որտեղ իմ աչքի առաջ կոռուպցիան վերացել է: Դա Կադաստրի պետական կոմիտեն է, որտեղ կոռուպցիան եթե չվերացավ, ապա էականորեն նվազեց: Ես ցավում եմ, որ այլ ոլորտներում նման հաղթանակներ չեմ տեսել:

- Իհարկե, չհամեմատենք այս դեպքերի հետ, բայց կարելի էասել, որ համակարգի զոհերից մեկն էլ դուք եղաք: Դուքդարձաք ՄԻՊ որպես իշխանության մարդ, բայց գնացիք որպեսիշխանությանը խորթ մարդ:

- Ես ինձ զոհ չեմ համարում: Առաջին իսկ օրվանից ունեցել եմ տարբեր հակադրություններ, որովհետեւ իմ աշխատանքը բարեխիղճ էր: Եվ ես համարում եմ իմ՝ այդ պաշտոնից հրաժարվելը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ այս տարիներին արդյունավետ աշխատելու իմ հույսն ու հավատը էականորեն նվազեց: Հետեւում եմ զարգացումներին եւ տեսնում, որ զուր չեմ հրաժարվել պաշտոնից, որովհետեւ Հայաստանում գնալով ավելի ծանր կամ անհույս է դառնում իրավունքի պաշտպանության ոլորտը:

- Ձեր հեռանալը միջանձնային հարաբերություններովպայմանավորվեց:

- Դա ձեր կարծիքն է:

- Իսկ ինչո՞վ եք զբաղվում: Հնարավո՞ր է ընդդիմադիրդաշտում ինչ-որ գործունեություն սկսեք:

- Ոչ, նման ծրագրեր չունեմ: Զբաղվում եմ բացառապես մասնավոր գործերով եւ պարբերաբար, որպես քաղաքացի, արտահայտում եմ իմ կարծիքը: Իսկ եթե ինչ-որ մարդիկ կարծում են, թե կան քաղաքական ամբիցիաներ, սխալվում են:

Արմինե Ավետյան

armtimes.com