Ղազախստանում համաշխարհային և ավանդական կրոնների առաջնորդների 7-րդ համագումարի նախապատրաստությունը դուրս է եկել եզրափակիչ փուլ: Ենթադրվում է, որ միջոցառմանը կմասնակցեն շուրջ 130 միջազգային պատվիրակություններ աշխարհի 60 երկրներից, որոնց թվում են իսլամի, քրիստոնեության, հուդայականության, սինտոիզմի, բուդդիզմի, զրադաշտականության, հինդուիզմի և այլ ներկայացուցիչներ:
Սկզբում կրոնական գագաթանաժողովը նախատեսվում էր անցկացնել 2021 թվականին, սակայն դրան խանգարեց կորոնավիրուսի պանդեմիան։ Իսկ հիմա, չնայած աշխարհում ստեղծված լարված իրավիճակին, ղազախական կողմը մտադիր չէ հրաժարվել միջոցառումից։ Ավելին, հիմքեր կան ենթադրելու, որ Ղազախստանը, ի շարունակություն իր խաղաղապահ առաքելության, բոլոր ջանքերը կներդնի երկրների միջև եթե ոչ քաղաքական, ապա գոնե կրոնական տարաձայնությունները կարգավորելու համար:
Ի դեպ, համագումարում գլոբալ խնդիրների լուծման օգտին կրոնական օրակարգից հեռանալը վաղուց նորություն չէ։ Հարկ է ի սկզբանե հիշել, որ այս համաժողովը առաջին անգամ գումարվել է 2003 թվականին, երբ համաշխարհային իրավիճակը, հաշվի առնելով ահաբեկչության պոռթկումը, ինչպես նաև Իրաքի և Աֆղանստանի պատերազմները, նույնպես ցանկալի էր: Սակայն, հակառակ այդ միտումներին, առաջին համագումարը նախաձեռնվեց, կազմակերպվեց և հետագայում դարձավ փաստացի ավանդական։ Ղազախստանի մայրաքաղաքի խաղաղության և համաձայնության պալատում հավաքվել էին տարբեր ժողովուրդների, տաճարների և վերին ներկայացուցիչներ: Եվ նրանք այստեղ խոսում էին ոչ միայն հոգևոր իդեալների մասին։
Համագումարի ներկա օրակարգը նույնպես խիստ արդիական է ։ Դա և կլիմայի կործանարար փոփոխությունն է, և մուտացիոն վիրուսը, և, իհարկե, աշխարհաքաղաքական անվտանգության հարցերն են, որոնք վերջին շրջանում նույնիսկ COVID պանդեմիան են խավարել։ Այսինքն՝ կրոնական գագաթնաժողովի հումանիտար քաղաքականությունը մնում է նույնը, և այն նաև ուղղված է միջէթնիկական և միջկրոնական համաձայնության ապահովմանը։
Այլատյացության գլոբալ աճի ֆոնին, այդ թվում՝ կրոնական բնույթի, Ղազախստանի կողմից նման միջոցառման անցկացումը առնվազն մարտահրավեր է ժամանակակից հասարակության արմատական տրամադրվածության համար։ Գագաթնաժողովի գործունեությունն ուղղված է միջազգային կայունության և անվտանգության ձևավորմանը, ինչպես նաև ագրեսիվ-քաղաքական նպատակներով կրոնի օգտագործման դիմակայմանը: Դա նշանակում է, որ Ղազախստանը, ինչպես և նախկինում, ճնշում է իր խաղաղապահ քաղաքականության գիծը, այսինքն՝ խաղաղությունը բոլորի համար։ Անկախ դավանանքից:
Ինչպես սկսեց այս ամենը
Ինքնըստինքյան Ղազախստանի Հանրապետությունը ազգամիջյան և միջկրոնական համաձայնության օբյեկտիվ օրինակ է. երկրում կողք կողքի խաղաղ գոյակցում է 130 Էթնոս և 18 դավանանք։
Համաշխարհային և ավանդական կրոնների առաջնորդների առաջին համագումարը, որը տեղի է ունեցել 2003 թվականի սեպտեմբերին, ի սկզբանե բացառիկ իրադարձություն էր. մինչ այդ կրոնական առաջնորդների միջև նման լայնածավալ երկխոսություն չէր անցկացվում: Այս նախաձեռնությունն իր արձագանքն է գտել աշխարհում և ակնհայտորեն ապացուցել, որ այն արդյունավետ գործիք է ինչպես վեճերի և տարաձայնությունների լուծման, այնպես էլ ահաբեկչությանը և կրոնական ծայրահեղականությանը հակազդելու համար։ Այս գագաթնաժողովն ավարտվել է ընդհանուր հռչակագրի ընդունմամբ, որում հոգևոր առաջնորդները հայտարարել են հասարակություններում համերաշխության և կայունության ապահովման համատեղ գործողությունների մասին՝ որպես ապագայում ներդաշնակ խաղաղության հիմք:
Աստիճանաբար համաժողովը ձեռք է բերել կանոնավոր հիմք, սկսել է անցկացվել երեք տարին մեկ անգամ և դրանով իսկ ստեղծել է բազմակողմ հարթակ համակարգային խնդիրների լուծման համար ։
2-րդ համագումարում մասնակիցները ընդունեցին «միջկրոնական երկխոսության սկզբունքները» փաստաթուղթը՝ որպես հետագա համատեղ աշխատանքի մեխանիզմ, և համապատասխան հռչակագիրը, որը կոչ է անում բոլոր կրոնների և էթնիկ խմբերի ներկայացուցիչներին կանխել հակամարտությունները մշակութային և կրոնական տարբերությունների հողի վրա: III համագումարը նվիրված էր հանդուրժողականության և կրոնների և քաղաքակրթությունների երկխոսության պահպանման հարցերին։ Այստեղ էլ ստեղծվել է կրոնական առաջնորդների խորհուրդ, որի խնդիրը դարձել է աշխարհիկ միջազգային կազմակերպությունների հետ համագործակցությունը։ 4-րդ համագումարի ընթացքում մասնակիցները G-Global միասնական էլեկտրոնային պորտալի շրջանակներում ներդրել են ինտերնետ-ռեսուրս ՝ նվիրված Գլոբալ հանդուրժողականության և վստահության ձևավորմանն ու ամրապնդմանը: 5-րդ համագումարը նվիրված էր ռազմական հակամարտությունների հարցերին՝ կոչ անելով մասնակից կողմերին դադարեցնել բախումները և բանակցությունների միջոցով համաձայնության գալ բռնության դադարեցման և խաղաղ քաղաքացիների պաշտպանության վերաբերյալ: 6-րդ համագումարը հարթակ դարձավ համաշխարհային հանրությանը, մարդկանց և պետություններին խաղաղության և անվտանգության մասին ուղերձով դիմելու համար։
Հռոմի Պապի հանդիպումները
Ինչով է եզակի լինելու ներկայիս ՝ 7-րդ համագումարը ։ Առաջին հերթին, այն, որ որպես պատվավոր հյուր և մասնակից ներկա կլինի Հռոմի Պապ Ֆրանցիսկոսը I-ը: Սա ներկայիս Հռոմի Պապի առաջին այցն է Ղազախստան: (Մինչ այդ հանրապետություն էր այցելել միայն Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս II-ը 2001 թվականին ։ ) Համագումարի քարտուղարության տվյալների համաձայն, սպասվում է նաև Գերագույն Իմամ Ալ-Ազհար Շեյխ Ահմեդ Ալ-Տայեբի, Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո պատրիարք Կիրիլի, Երուսաղեմի պատրիարք Թեոֆիլ III-ի և տարբեր պետությունների կրոնական դավանանքների և միջազգային կազմակերպությունների մի շարք այլ ղեկավարների այցը: Բացի այդ, սպասվում է, որ համագումարի շրջանակներում տեսաուղերձով հանդես կգա նաև ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Անտոնիու Գուտերեշը: Մի խոսքով, հաշվի առնելով ներկայիս միջազգային իրավիճակը, իրադարձությունը ձեռք է բերում գլոբալ մասշտաբ և բարձր մակարդակ։
ԶԼՄ-ներում արդեն տեղեկություններ են հայտնվել Նուր-Սուլթան Ֆրանցիսկոսի և Կիրիլի հնարավոր հանդիպման մասին, Ընդ որում, ոչ Վատիկանը, ոչ Մոսկվայի պատրիարքարանը այդ տեղեկատվությունը չեն հերքում, թեև պաշտոնապես չեն աջակցում:
Հաշվի առնելով այն, որ վերջին անգամ կաթոլիկ և Ուղղափառ եկեղեցիների ղեկավարների համանման հանդիպումը տեղի է ունեցել 2016 թվականին Կուբայում (առաջին անգամ ավելի քան 500 տարվա ընթացքում), դրա արժեքը և ազդեցությունը դժվար է թերագնահատել, հատկապես ընթացիկ իրադարձությունների ֆոնին. ղազախական չեզոք տարածքը նույնպես չափազանց հաջող է ընտրված. արևմտյան մի շարք երկրներում Կիրիլ պատրիարքի անունը պատժամիջոցների ցուցակում է հայտնվել՝ Ուկրաինայում ՌԴ հատուկ ռազմական գործողությանն աջակցելու պատճառով։ Հռոմի պապի և պատրիարքի հանդիպումը ծրագրվում էր ամռանը Երուսաղեմում, սակայն մի շարք պատճառներով այն հետաձգվել է:
Հարկ է օբյեկտիվորեն ընդունել, որ Ղազախստանի խաղաղարար դիրքորոշումը, միջազգային մակարդակով նրա հեղինակությունը և ինքնիշխան, խաղաղասեր պետության դրական իմիջը թույլ են տվել ստեղծել արդյունավետ երկխոսության հարթակ, որի գործունեությունն ուղղված է միջէթնիկական և միջկրոնական կայունության պահպանմանը: Թե որքանով այդ ներուժը կբավականացնի ներկա իրավիճակը կարգավորելու և համաշխարհային աշխարհաքաղաքական ճգնաժամերի ավերիչ ազդեցությունը նվազեցնելու համար, ցույց կտա VII համագումարը։
Աշոտ Սարգսյան, քաղաքագետ
Ղազախստանում համաշխարհային և ավանդական կրոնների առաջնորդների 7-րդ համագումարի նախապատրաստությունը դուրս է եկել եզրափակիչ փուլ: Ենթադրվում է, որ միջոցառմանը կմասնակցեն շուրջ 130 միջազգային պատվիրակություններ աշխարհի 60 երկրներից, որոնց թվում են իսլամի, քրիստոնեության, հուդայականության, սինտոիզմի, բուդդիզմի, զրադաշտականության, հինդուիզմի և այլ ներկայացուցիչներ:
Սկզբում կրոնական գագաթանաժողովը նախատեսվում էր անցկացնել 2021 թվականին, սակայն դրան խանգարեց կորոնավիրուսի պանդեմիան։ Իսկ հիմա, չնայած աշխարհում ստեղծված լարված իրավիճակին, ղազախական կողմը մտադիր չէ հրաժարվել միջոցառումից։ Ավելին, հիմքեր կան ենթադրելու, որ Ղազախստանը, ի շարունակություն իր խաղաղապահ առաքելության, բոլոր ջանքերը կներդնի երկրների միջև եթե ոչ քաղաքական, ապա գոնե կրոնական տարաձայնությունները կարգավորելու համար:
Ի դեպ, համագումարում գլոբալ խնդիրների լուծման օգտին կրոնական օրակարգից հեռանալը վաղուց նորություն չէ։ Հարկ է ի սկզբանե հիշել, որ այս համաժողովը առաջին անգամ գումարվել է 2003 թվականին, երբ համաշխարհային իրավիճակը, հաշվի առնելով ահաբեկչության պոռթկումը, ինչպես նաև Իրաքի և Աֆղանստանի պատերազմները, նույնպես ցանկալի էր: Սակայն, հակառակ այդ միտումներին, առաջին համագումարը նախաձեռնվեց, կազմակերպվեց և հետագայում դարձավ փաստացի ավանդական։ Ղազախստանի մայրաքաղաքի խաղաղության և համաձայնության պալատում հավաքվել էին տարբեր ժողովուրդների, տաճարների և վերին ներկայացուցիչներ: Եվ նրանք այստեղ խոսում էին ոչ միայն հոգևոր իդեալների մասին։
Համագումարի ներկա օրակարգը նույնպես խիստ արդիական է ։ Դա և կլիմայի կործանարար փոփոխությունն է, և մուտացիոն վիրուսը, և, իհարկե, աշխարհաքաղաքական անվտանգության հարցերն են, որոնք վերջին շրջանում նույնիսկ COVID պանդեմիան են խավարել։ Այսինքն՝ կրոնական գագաթնաժողովի հումանիտար քաղաքականությունը մնում է նույնը, և այն նաև ուղղված է միջէթնիկական և միջկրոնական համաձայնության ապահովմանը։
Այլատյացության գլոբալ աճի ֆոնին, այդ թվում՝ կրոնական բնույթի, Ղազախստանի կողմից նման միջոցառման անցկացումը առնվազն մարտահրավեր է ժամանակակից հասարակության արմատական տրամադրվածության համար։ Գագաթնաժողովի գործունեությունն ուղղված է միջազգային կայունության և անվտանգության ձևավորմանը, ինչպես նաև ագրեսիվ-քաղաքական նպատակներով կրոնի օգտագործման դիմակայմանը: Դա նշանակում է, որ Ղազախստանը, ինչպես և նախկինում, ճնշում է իր խաղաղապահ քաղաքականության գիծը, այսինքն՝ խաղաղությունը բոլորի համար։ Անկախ դավանանքից:
Ինչպես սկսեց այս ամենը
Ինքնըստինքյան Ղազախստանի Հանրապետությունը ազգամիջյան և միջկրոնական համաձայնության օբյեկտիվ օրինակ է. երկրում կողք կողքի խաղաղ գոյակցում է 130 Էթնոս և 18 դավանանք։
Համաշխարհային և ավանդական կրոնների առաջնորդների առաջին համագումարը, որը տեղի է ունեցել 2003 թվականի սեպտեմբերին, ի սկզբանե բացառիկ իրադարձություն էր. մինչ այդ կրոնական առաջնորդների միջև նման լայնածավալ երկխոսություն չէր անցկացվում: Այս նախաձեռնությունն իր արձագանքն է գտել աշխարհում և ակնհայտորեն ապացուցել, որ այն արդյունավետ գործիք է ինչպես վեճերի և տարաձայնությունների լուծման, այնպես էլ ահաբեկչությանը և կրոնական ծայրահեղականությանը հակազդելու համար։ Այս գագաթնաժողովն ավարտվել է ընդհանուր հռչակագրի ընդունմամբ, որում հոգևոր առաջնորդները հայտարարել են հասարակություններում համերաշխության և կայունության ապահովման համատեղ գործողությունների մասին՝ որպես ապագայում ներդաշնակ խաղաղության հիմք:
Աստիճանաբար համաժողովը ձեռք է բերել կանոնավոր հիմք, սկսել է անցկացվել երեք տարին մեկ անգամ և դրանով իսկ ստեղծել է բազմակողմ հարթակ համակարգային խնդիրների լուծման համար ։
2-րդ համագումարում մասնակիցները ընդունեցին «միջկրոնական երկխոսության սկզբունքները» փաստաթուղթը՝ որպես հետագա համատեղ աշխատանքի մեխանիզմ, և համապատասխան հռչակագիրը, որը կոչ է անում բոլոր կրոնների և էթնիկ խմբերի ներկայացուցիչներին կանխել հակամարտությունները մշակութային և կրոնական տարբերությունների հողի վրա: III համագումարը նվիրված էր հանդուրժողականության և կրոնների և քաղաքակրթությունների երկխոսության պահպանման հարցերին։ Այստեղ էլ ստեղծվել է կրոնական առաջնորդների խորհուրդ, որի խնդիրը դարձել է աշխարհիկ միջազգային կազմակերպությունների հետ համագործակցությունը։ 4-րդ համագումարի ընթացքում մասնակիցները G-Global միասնական էլեկտրոնային պորտալի շրջանակներում ներդրել են ինտերնետ-ռեսուրս ՝ նվիրված Գլոբալ հանդուրժողականության և վստահության ձևավորմանն ու ամրապնդմանը: 5-րդ համագումարը նվիրված էր ռազմական հակամարտությունների հարցերին՝ կոչ անելով մասնակից կողմերին դադարեցնել բախումները և բանակցությունների միջոցով համաձայնության գալ բռնության դադարեցման և խաղաղ քաղաքացիների պաշտպանության վերաբերյալ: 6-րդ համագումարը հարթակ դարձավ համաշխարհային հանրությանը, մարդկանց և պետություններին խաղաղության և անվտանգության մասին ուղերձով դիմելու համար։
Հռոմի Պապի հանդիպումները
Ինչով է եզակի լինելու ներկայիս ՝ 7-րդ համագումարը ։ Առաջին հերթին, այն, որ որպես պատվավոր հյուր և մասնակից ներկա կլինի Հռոմի Պապ Ֆրանցիսկոսը I-ը: Սա ներկայիս Հռոմի Պապի առաջին այցն է Ղազախստան: (Մինչ այդ հանրապետություն էր այցելել միայն Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս II-ը 2001 թվականին ։ ) Համագումարի քարտուղարության տվյալների համաձայն, սպասվում է նաև Գերագույն Իմամ Ալ-Ազհար Շեյխ Ահմեդ Ալ-Տայեբի, Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո պատրիարք Կիրիլի, Երուսաղեմի պատրիարք Թեոֆիլ III-ի և տարբեր պետությունների կրոնական դավանանքների և միջազգային կազմակերպությունների մի շարք այլ ղեկավարների այցը: Բացի այդ, սպասվում է, որ համագումարի շրջանակներում տեսաուղերձով հանդես կգա նաև ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Անտոնիու Գուտերեշը: Մի խոսքով, հաշվի առնելով ներկայիս միջազգային իրավիճակը, իրադարձությունը ձեռք է բերում գլոբալ մասշտաբ և բարձր մակարդակ։
ԶԼՄ-ներում արդեն տեղեկություններ են հայտնվել Նուր-Սուլթան Ֆրանցիսկոսի և Կիրիլի հնարավոր հանդիպման մասին, Ընդ որում, ոչ Վատիկանը, ոչ Մոսկվայի պատրիարքարանը այդ տեղեկատվությունը չեն հերքում, թեև պաշտոնապես չեն աջակցում:
Հաշվի առնելով այն, որ վերջին անգամ կաթոլիկ և Ուղղափառ եկեղեցիների ղեկավարների համանման հանդիպումը տեղի է ունեցել 2016 թվականին Կուբայում (առաջին անգամ ավելի քան 500 տարվա ընթացքում), դրա արժեքը և ազդեցությունը դժվար է թերագնահատել, հատկապես ընթացիկ իրադարձությունների ֆոնին. ղազախական չեզոք տարածքը նույնպես չափազանց հաջող է ընտրված. արևմտյան մի շարք երկրներում Կիրիլ պատրիարքի անունը պատժամիջոցների ցուցակում է հայտնվել՝ Ուկրաինայում ՌԴ հատուկ ռազմական գործողությանն աջակցելու պատճառով։ Հռոմի պապի և պատրիարքի հանդիպումը ծրագրվում էր ամռանը Երուսաղեմում, սակայն մի շարք պատճառներով այն հետաձգվել է:
Հարկ է օբյեկտիվորեն ընդունել, որ Ղազախստանի խաղաղարար դիրքորոշումը, միջազգային մակարդակով նրա հեղինակությունը և ինքնիշխան, խաղաղասեր պետության դրական իմիջը թույլ են տվել ստեղծել արդյունավետ երկխոսության հարթակ, որի գործունեությունն ուղղված է միջէթնիկական և միջկրոնական կայունության պահպանմանը: Թե որքանով այդ ներուժը կբավականացնի ներկա իրավիճակը կարգավորելու և համաշխարհային աշխարհաքաղաքական ճգնաժամերի ավերիչ ազդեցությունը նվազեցնելու համար, ցույց կտա VII համագումարը։
Աշոտ Սարգսյան, քաղաքագետ
21:44
21:23
20:49
20:25
19:45
19:27
19:04
13:17
12:52
12:36
12:29
12:19
11:45
11:16
10:49
10:05
09:22
09:04
15:28
15:05
| երկ | երք | չրք | հնգ | ուրբ | շբթ | կրկ | |
| 1 | |||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | ||
09:44
09:18
09:02
09:39
09:18
09:02
09:55
09:42
09:18
09:02
09:34
09:18
09:02
09:38
09:19
09:02
09:52
09:36
09:19
09:02
09:36
09:15
09:02
09:36
09:19
09:13
09:01
09:47
09:35
09:17
09:02
09:33
09:16
09:02
09:48
09:34
09:16
09:02
09:49
09:36
09:15
09:55
09:42
09:33
09:19
09:02
09:44
09:35
09:17
09:47
