Ապրիլյան պատերազմում հաղթանակած 321-րդ տանկի անմահ հերոս Վլադիմիր Ալիխանյանի ծննդյան օրն է

29.01.17 | 13:37

Այսօր ապրիլյան պատերազմի ժամանակ Ջրականում (Ջաբրայիլ) զոհված զինծառայող, 321-րդ տանկի անմահ հերոս, դիլիջանցի Վլադիմիր Ալիխանյանի ծննդյան օրն է:

ՏարրականդասարաններումՎլադիմիրին դասավանդած ուսուցչուհին՝ ԳայանեԳասպարյանը, ով նաեւ հերոսիկնքամայրն է, հիշում է՝ անկախ նրանից, Վլադիմիրի համար դժվար կլիներ, թե չէ, նա անում էր հնարավոր ամեն ինչ մարդկանց օգնելու համար:

«Դեռ փոքրուց, եթե որեւէ մեկին պետք էր օգնության հասնել, միշտ առաջինն էր, ամենինչում ասում էր՝ ես: Դպրոցում անցկացնում էինք «Պահպանենք բնությունը» խորագրով նկարներիմրցույթ, Վրաստանից էլ հյուրեր ունեինք: Վլադիմիրը մասնակցեցու տեղ զբաղեցրեց. այնքան հետաքրքիր էր, նկարել էր կտրված ծառեր ու արցունքներկոճղերին, կարծես ծառը լացում էր: Կազմակերպիչները օրացույց լույսընծայեցին, Վլադիմիրի նկարն էլ էր տեղ գտել: Բանակ գնաց մեծ ոգեւորությամբ: Հանդիպմանօրերին, երբսպասում էինք Վլադիմիրին, հեռվից թեպետ ոչինչ չէինք տեսնում, բայցանմիջապես իմանում էինք, որ Վլադիմիրնէ մոտենում: Նա միշտ մի 10-15 ընկերներիհետ էր գալիս»,- «Արմենպրես»-ի հետ զրույցում պատմում է տիկին Գայանեն:

Նա վստահ է՝ թե՛ Վլադիմիրը, թե ՛ մյուս հերոսներն իրենց սխրանքով շատ բան փոխեցին հայ ժողովրդի մեջ, նրանց շնորհիվ հայրենիքը վերարժեւորվեց. «Տեսնում եմ, որ բոլորի մեջ ավելիարմատացել է հայրենիքի, զինվորների հետ կապը, մերշրջապատում նույնիսկ այնմարդիկ, ովքեր մի ժամանակ մտածում էին՝ ինչ հայրենիք, որտեղ հաց կա, այնտեղպետքէ ապրեն, այժմ այլ կերպ են մտածում»:

Իջեւանցի Գարիկ Ղալումյանը Վլադիմիրի ծառայակից ընկերն է: Տանկիստ ընկերները միմյանց ճանաչել են դեռեւս Արմավիրի տանկային զորամասում ծառայելու ժամանակներից: «Որասում են՝ մարդ մատների վրա հաշված ընկերներունի, դա մեր մասին էր. իմ լավ ու բարիընկեր Վլադիմիրը: Նրան բոլորն էին շատ սիրում, մեր ճաշարանի պետըկին էր, իր որդուպես Վլադիմիրին սիրում էր: Ամեն ինչում միասին էինք, միշտ իրար օգնում էինք: Նադժվարություններին հանգիստ էր վերաբերվում՝ դրանք անցողիկ բաներ էին: Արմավիրում ծառայեցինք, հետոերկուսով գնացինք Ղարաբաղ, Վլադիմիրը՝ Ֆիզուլի, ես՝Խոջալու»:

Գարիկն ասում է, որ ապրիլյան պատերազմն իր մեջ նույնպես շատ բան է փոխել, այսօր նա ավելի պատրաստակամ է անհրաժեշտության դեպքում կանգնել զինվորների կողքին. «Մենք մինչեւ վերջ էլ կանգնած ենք եղել հայրենիքի, պետության համար, պետությունն էլ պիտի հիշի»:

321-րդ տանկի անձնակազմը՝ հերոսներ Բենիամին Եղոյանը, Տիգրան Աբգարյանը եւ Վլադիմիր Ալիխանյանը, երկու օր շարունակ հերոսաբար պայքարել են հակառակորդի դեմ՝ ոչնչացնելով 3 տանկ, 1 ՀՄՄ (հետևակի մարտական մեքենա-հեղ.) եւ մեծաթիվ գրոհայինների, տապալել են նրանց դրոշը: