Ով խաղ վերադարձրեց Կարապետյանին. 1in.am

02.05.18 | 18:31

Վարչապետի պաշտոնակատար Կարեն Կարապետյանը հայտարարություն է տարածել, որում բոլոր ուժերին կոչ է անում երկխոսել և քննարկել իրավիճակի հանգուցալուծման ուղիները: Հայտարարության մեջ ասվում է նաև, որ վարչապետ կարող է ընտրվել միայն խորհրդարանում, և այլ բան հնարավոր չէ թե՛ տեսականում, թե պրակտիկորեն: Կարեն Կարապետյանը մի քանի օր է չկար իրադարձությունների կենտրոնում, նրանից տեղեկություն չկար, որտեղ է, ինչ է անում, աշխատում է, թե ոչ: Ավելին, եղավ ԱԺ պատգամավոր Կարեն Կարապետյանի հայտարարությունը այն մասին, որ Կարեն Կարապետյանը սխալ կանի, եթե փորձի նման իրավիճակում դառնալ վարչապետ:

Իսկ Կարեն Կարապետյանը ռուսաստանցի հայ միլիարդատեր Սամվել Կարապետյանի եղբայրն է, որը վարչապետի պաշտոնակատար Կարեն Կարապետյանի հենարանն էր Հայաստանի ներդրողների ակումբ նախագծով: Այդ հայտարարությունն ինքնին ուշագրավ էր և դրսևորում էր ներքին հետաքրքիր շերտերի առկայությունը, սակայն տվյալ պարագայում հատկանշական է այն, որ ինչ-որ մեկը Կարեն Կարապետյանին՝ վարչապետի պաշտոնակատար և այն ժամանակ հավակնորդ, հանեց խաղից: Ապրիլի 25-ին ակտիվորեն խաղի մեջ մտած Կարապետյանը ապրիլի 27-ից կարծես թե խաղից դուրս էր: Եվ հիմա Կարապետյանը, փաստորեն, կրկին մտնում է խաղի մեջ, սակայն պարզ չէ, թե ինչ կարգավիճակով: Պարզ չէ նաև, թե ով է նրան խաղից դուրս բերողն ու այժմ խաղ վերադարձնողը: Կապ ունի՞ այդ վերադարձը, օրինակ, Ռոբերտ Քոչարյանի վերադարձի հետ, որ տեղի ունեցավ ՆՏՎ-ին տված փոքր մեկնաբանության տեսքով, սակայն որը այսբերգի, թերևս, միայն տեսանելի մասն էր, իսկ անտեսանելի մասը, որպես կանոն, լինում է ավելին:

Ինչո՞ւ է Կարեն Կարապետյանը մի քանի օր բացակայությունից հետո հանկարծ խոսում վարչապետի՝ խորհրդարանում ընտրվելու մասին, ընդ որում այն դեպքում, երբ հենց իր իսկ ներկայացրած քաղաքական ուժը խորհրդարանում տապալել է վարչապետի ընտրությունը և առնվազն երկարաձգել անորոշ վիճակը մինչև մայիսի 8: Թե՞ Կարեն Կարապետյանն այլևս չի ներկայացնում այդ ուժը: Իսկ կարո՞ղ է Կարապետյանի հաջորդ հայտարարությունն էլ լինել այն մասին, որ նա ապրիլի 25-ին էլ չէր ուզում խաղալ, բայց ՀՀԿ-ն էր ստիպում: Իրականում, սակայն, Կարեն Կարապետյանի «վերադարձը» և հայտարարությունը խոսում է այն մասին, որ իշխանություն, որպես այդպիսին, գոյություն չունի, և առերևույթ ամբողջականության պահպանմամբ հանդերձ, իշխանության ներսում սկսված է ներքին փլուզումների լուրջ գործընթաց: