Ինպե՞ս թքել սեփական ճաշի մեջ

27.07.16 | 22:08

Հայաստանը նման չէ ոչ մի այլ երկրի: Հայաստանում մարդը՝ շարքային քաղաքացին, պետք է գերագույն արժեք լինի: Հայաստանի Հանրապետությունը իր Արցախով կանգուն է բացառապես շարքային քաղաքացու շնորհիվ: Շարքային քաղաքացի՝ մշակ, կոշկակար, տաքսու վարորդ, գործազուրկ, գրասենյակի աշխատակից և այլն:

Երբ սահմանին թեթև կրակոցներ եք լսում , միանգամից վազում ու քաղաքացու ոտքերն եք ընկնում: Հիշեք Ապրիլ ամիսը: Այսօր՝ հուլիս ամսին, այդ նույն քաղաքացու , այդ նույն ոտքերը ջարդում եք քաղմասներում, հայհոյում եք, հոգեպես ճնշում եք: Եթե վաղը, Աստված չանի, մեր թշնամին նորից ապրիլ կազմակերպի մտածել եք ու՞մ եք խնդրելու , որ սահման գնա: Հասկանում ե՞ք , որ ջարդած ոտքերով ու ճնշված թշնամու դեմ կռվել չի լինի: Հասկանում ե՞ք, որ թքում եք ձեր փայ ճաշի մեջ, կեղտոտում եք այն ամանը , որից սնվում եք:

Օրինակներ չբերեք տարբեր, ավելի զարգացած, երկրներում կատարված դեպքերը: Երբ , որ մենք կապրենք այդ զարգացած երկրի նման, կստանանք նրանց աշխատավարձը, կապրենք նրանց նման անհոգ ու երջանիկ, չենք ունենա թշնամի սահմանում, մեր զինվորները սահմանից 100 տոկոսով ողջ ու առողջ կվերադառնան , այդ ժամանակ կարող եք քարոզ կարդալ, կարող եք ամոթանք տալ, որ պետությունը մեզ այսպես պահում է , մենք էլ ուրանում ենք: Քանի դեռ մենք ենք պահում պետությանը, ապա դուք չպետք է ուրանաք, չպետք է քարոզ կարդաք:

Հայաստանի Հանրապետության հովանավորը, պահողն ու պահպանողը ՀՀ շարքային քաղաքացին է: Մնացածը այդ քաղաքացու հաշվին աշխատանքի գնացողներ են:

Աշոտ Ասատրյան