Մի պետություն, որտեղ քաղաքացին չի հարգում իր զինվորին, այդ պետությունը պատերազմել չի կարող

27.04.16 | 11:57

Հայ ու ադրբեջանցի զինվորների տարբերություններից հերթականը դա զինվորի` խաղաղ բնակչության հանդեպ ունեցած հարգանքն է: Հայ զինվորի դեպքում այդ հարգանքը մի քանի հազար անգամ գերազանցում է ադրբեջանցի զինվորի հետ համեմատած: Վառ ապացույց է այս գիշեր ԼՂ շփման գծում տեղի ունեցած բախումները, որի ընթացքում ադրբեջանական բանակի հրամկազմը քաջ գիտակցելով, որ հայը երբեք ու երբեք անզեն ու խաղաղ բնակչության ուղղությամբ բացահայտ չի կրակի փորձել է օգտագործել այդ հանգամանքը և կրկին անգամ կրակ է բացել տարբեր տրամաչափի զինտեխնիկաներից:
Թաքնվելով խաղաղ բնակիչների թիկունքում և, արդյունքում նույն այդ քաղաքացիներին դարձնելով կենդանի վահան, ադրբեջանական հրամանատարությունն արդեն օրեր շարունակ կատարում է իր սև գործը: Ես առավել քան վստահ եմ, որ հայկական ԶՈՒ-երը հնարավորություն են տվել ադրբեջանական բնակավայրերի էվակուցիան իրականացնել առանց խաղաղ բնակչությանը վնաս տալու, բացառություն կարող են կազմել իհարկե հատուկ դեպքեր, երբ պատահականության սկզբունքով զոհեր եղած լինեն:
Իմիջայլոց վերոնշյալը քաջ գիտակցում է նաև ադրբեջանական սահմանամերձ գոտում գտնվող ցանկացած քաղաքացի: Մի պետություն, որտեղ քաղաքացին չի հարգում իր զինվորին, այդ պետությունը պատերազմել չի կարող:

Հ.Գ. Երբեք չեմ հավատա, որ ասենք ադրբեջանցի զինվորները բնակչության կողմից ուղարկված սննդամթերք են օգտագործում, երբեք չեմ հավատա, որ հարկ եղած դեպքում ադրբեջանի պահեստազորը մեկ մարդու նման կգնա սահման` իր զինվորին թև ու թիկունք լինելու համար, այդ ժամանակ ցանկացած ադրբեջանցի մկան ծակին հազար մանաթ փող կտա, մենակ թե կռիվ չգնա:

Աշոտ Եսայան