Ես երբեք չեմ վախեցել միայնակ մնալ. Փաշինյան

16.05.20 | 16:04

Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն ասուլիսի ընթացքում անդրադարձավ «Առավոտ» օրաթերի հարցին, թե ինչպես է ստացվել, որ ում հետ ճանապարհ է անցել՝ լրագրողներ, «Լուսավոր Հայաստան», ՀԱԿ՝ բոլորի հետ հարաբերություններում խնդիրներ են առաջացել և դրանք այժմ էլ բարդ են:

Փաշինյան- Առնվազն քաղաքական հատվածներում պատճառները շատ բացահայտ են եղել ու հրապարակային, ուղղակի, պարզապես, երբ որ եկել են վճռական պահերը և դրանից առաջ էլ ունեցել եմ Հայաստանում քաղաքական փոփոխություններ իրականացնելու իմ սեփական պատկերացումները, և այդ պատկերացումները որոշակի հատվածով համընկել են մի շարք քաղաքական ուժերի պատկերացումների հետ և մի պահից այդ պատկերացումները դադարել են գոյություն ունենալ:

Եթե խոսվում է անցած ճանապարհի մասին, ապա ամենակարևոր ժանապարհը 2018 թվականի մարտի 31-ին սկսած ճանապարհն է և այդ ժամանակ մենք համախոհների փոքր խմբով ենք իրականացրել:

Նախկինում «Հայ ազգային կոնգրես»-ի, «Լուսավոր Հայաստան» կուսակցության հետ «Ելք» դաշինքի շրջանակներում քաղաքական հարաբերությունների խզումը եղել է քաղաքական զարգացումների պատկերացումների շուրջ եղած տարաձայնությունների պատճառով: «Հայ ազգային կոնգրես»-ի պարագայում այդ առիթը եղել է, հիշում եք, հայտնի, եռյակ-քառյակի տրամաբանությունը, դրանից առաջ էլ բուրժուադեմոկրատական հեղափոխության տեսության հետ կապված իմ անհամաձայնությունն էր:

Իսկ «Լուսավոր Հայաստան» կուսակցության հետ տարաձայնությունները գագաթնակետին են հասել այն ժամանակ, երբ որ «Ելք» խմբակցությունում քննարկում էին, որ պետք է Հայաստանում Սերժ Սարգսյանի վերարտադրությունը թույլ չտալուն ուղղված շարժում ու քայլարշավ սկսենք, և այդտեղ արձանագրվեց շատ խորը գաղափարական, հայեցակարգային տարաձայնություններ: Ընդհանուր առմամբ կյանքը ցույց տվեց, որ առնվազն այս մասով՝ Հայաստանում կյանքը փոխելու մեթոդի բանաձևի առումով իմ պատկերացումներն ավելի ճիշտ դուրս եկան, քան իմ հարգարժան գործընկերների պատկերացումները:

Ես ուզում եմ Ձեզ մի բան ասել, թե քաղաքական գործընթացում ինչն է պատճառը․ Պատճառներից մեկը եղել և կարող է շարունակել մնալ այն, որ քաղաքական գործունեության մեջ ես երբեք չեմ վախեցել միայնակ մնալ: Իմ քաղաքական գործունեության ընթացքում եղել են կոնկրետ պահեր, երբ որ ես ինձ հարցրել եմ, թե ովքեր են այս պահին իմ քաղաքական համախոհները: Ես այս հարցին ունեցել եմ մի պատասխան՝ իմ ընտանիքը: Ընդ որում, այդ նախկին ընտանիքի մեծամասնությունն անչափահասներ էին, որոնք այնքան էլ գլխի չէին ընկնում, թե ինչի մասին է փոսքը:

Ես չեմ վախեցել, որ մենակ կմնամ։

Ինչ վերաբերում է լրագրողական հանրությանը՝ ի վերջո այդտեղ կա մի կարևոր նրբություն, որը ես պետք է խոստովանեմ: Իմ լրագրողական գործունեությունը հենց սկզբից ունեցել է լուրջ գաղափարախոսական և քաղաքական կոմպոնենտ և իմ լրագրողական գործունեությունը, ինչ որ չափ, երբեմն գուցե ենթագիտակցորեն, հետո նաև գիտակցորեն, որպես քաղաքական գործունեության մաս է եղել և հնարավոր է շատ լրագրոներ ինձ որպես այդպիսին՝ որպես 100 տոկոսանոց լրագրող չեն էլ ընդունել և դրանում ունեցել են իրենց հիմնավորումները:

Իսկ հիմա ԶԼՄ-ների, հանրության հետ ես շփվում եմ, որպես երկրի ղեկավար, սրանից բխող իր բարդություններով և նրբություններով: Ընդհանուր առմամբ, այս համատեքստում էլ, գուցե դա վատ է, այն դեպքերում, երբ հարցն ունի շատ սկզբունքային գաղափարական, գաղափարախոսական նշանակություն, այդ պարագայում էլ ես շարունակում եմ չվախենալ մենակ մնալ: Դա ճիշտ մոտեցում է: Հակառակը՝ կոնֆորմիզմն է, հարմարվողականությունը, որ անընդհատ հարմարվես հանգամանքների, ինչ որ շահերի և այդպես տեղավորվես կոնֆորտ իրավիճակում: Ես այսպես եմ մեկնաբանում՝ ամենայն հարգանքով վերաբերվելով իմ նախկին քաղաքական և ոչ քաղաքական գործընկերներին»: