Ռուս բլոգեր Ալքսանդր Լապշինը իր ֆեյսբուքի էջում գրել է.
«Այսօր, երբ ադրբեջանական հրթիռները պայթում են Ղարաբաղի խաղաղ քաղաքներում, ես չեմ կարող չհիշել 2006-ի հուլիս-օգոստոս ամիսների՝ իսրայելա-լիբանանյան երկրորդ պատերազմը: Առաջին պատերազմը տեղի ունեցավ 1982-1983 թվականներին և ավարտվեց իսրայելական բանակի կողմից Լիբանանի մայրաքաղաք Բեյրութի գրավմամբ և Լիբանանում արյունալի քաղաքացիական պատերազմի հրահրմամբ: Այդ տարիներին քրիստոնյաները դաշինք կնքեցին Իսրայելի հետ և միասին պայքարեցին պաղեստինցիների և սիրիացիների դեմ: Բայց վերադառնանք 2006-ի հուլիսին: Շիական արմատական «Հզբոլլահ» կազմակերպության զինյալները հանկարծ լիբանանյան տարածքից հարձակվեցին իսրայելական սահմանապահ պարեկի վրա՝ սպանելով երեք սահմանապահի և ևս երկու պատանդ վերցնելով: Լիբանանի կառավարությունը ոչ մի գործողություն չձեռնարկեց ահաբեկիչների դեմ: Իսրայելը պատասխանեց ՝ սկսելով Լիբանանի զանգվածային հրետանային, հրթիռային և օդային հարվածները: Ես հիշում եմ, որ իսրայելական բանակի շտաբի պետ, գեներալ Դեն Հալուցը հարցազրույցում ասաց, որ «... մենք Լիբանանը նետելու ենք քարե դար»: Լիբանանյան «Հըզբոլլահը» պատասխանեց Իսրայելի սահմանային քաղաքների ուղղությամբ հրթիռային հարվածներով, և մի քանի տասնյակ հրթիռներ նույնիսկ թռան դեպի Հայֆա նավահանգստային քաղաք ՝ սահմանից 50 կիլոմետր հեռավորության վրա: Այս ամենը տևեց գրեթե մեկ ամիս և այս ընթացքում Լիբանանում մահացավ 2-ից 3 հազար մարդ, իսկ Իսրայելում՝ 131: Այս անգամ շատ լավ եմ հիշում: Հակամարտության սկիզբը ես չտեսա, քանի որ գտնվում էի արտերկրում և, որքան հիշում եմ, ժամանել եմ պատերազմի ավարտից տաս օր առաջ: Մենք ապրում էինք Հայֆայում, բայց ոչ հենց առաջնագծում: Բայց նույնիսկ այստեղ գրեթե ամեն օր, երբեմն էլ գիշերը լինում էին օդային հարձակման ազդանշաններ: Ընդհանուր առմամբ, օրվա ընթացքում պարբերաբար, խուճապահար մարդիկ վեր էին թռնում անկողնուց և փախնում ռմբապաստարանները, ապա նրանք սովորեցին առավոտյան ժամը 6-ին (երբ սովորաբար սկսվում էր գնդակոծությունը) վեր կենալու և պատրաստ լինել դրանց: Երբեմն ազդանշան էր հնչում, և դու սպասում ես «բումի»-ի: Մեր տարածքում հրթիռները հազվադեպ էին թռչում, կարծես թե մեկ կամ երկու անգամ ամբողջ պատերազմի ընթացքում, քանի որ մենք լեռան ետևում ենք, բոլոր հրթիռները պայթեցին քաղաքի կենտրոնում: Բայց մեկը հարվածեց շատ մոտ, Լեո Բեկի դպրոցին, մեզանից հինգ րոպե հեռավորության վրա: Բարեբախտաբար, դպրոցում դասեր չկային: Բայց առավել կործանարար էր քաղաքի կենտրոնում գտնվող «Բաթ Գալիմ» երկաթուղային կայարանում հրթիռի հարվածը: Հրթիռը ծակել էր կայարանի տանիքը և պայթել անմիջապես գնացքի հարևանությամբ, ինչի արդյունքում զոհվել է 8 մարդ: Հիշում եմ, որ պատերազմի ավարտին ինձ զորակոչեցին ուսումնական ճամբար՝ որպես բեռնատարի վարորդ: Հրանոթների համար արկերով արկ էի տեղափոխում: ԱՄՓՈՓՈՒՄ Ի՞նչ եմ ուզում ասել: Ցավալի է և ամաչում եմ, որ Իսրայելն ինքը, որը տուժել է պատերազմներից և ահաբեկչական հարձակումներից, զենք է մատակարարում Ադրբեջանին, որը ոչնչով լավ չէ «Հեզբոլլահի» իսլամիստներից:
14:52
14:48
14:37
14:36
14:35
14:02
13:54
15:51
15:48
15:23
15:15
15:02
14:02
11:26
11:13
10:48
10:23
10:04
14:57
13:21
14:48 01.09.26
14:36 01.09.26
13:54 01.09.26
14:02 01.09.26
11:26 31.08.26
14:52 01.09.26
11:13 31.08.26
10:04 31.08.26
| երկ | երք | չրք | հնգ | ուրբ | շբթ | կրկ | |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | ||
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | |
| 28 | 29 | 30 | |||||
10:00
09:36
09:19
09:02
09:44
09:18
09:02
09:39
09:18
09:02
09:55
09:42
09:18
09:02
09:34
09:18
09:02
09:38
09:19
09:02
09:52
09:36
09:19
09:02
09:36
09:15
09:02
09:36
09:19
09:13
09:01
09:47
09:35
09:17
09:02
09:33
09:16
09:02
09:48
09:34
09:16
09:02
09:49
09:36
09:15
09:55
09:42
09:33
09:19
09:02
