Իշխանությունն այնքան է խաբել ժողովրդին, որ լավ նախաձենությունն արդեն դիտարկվում է մեղավորության կանխավարկածից. Գևորգ Պետրոսյան

15.10.21 | 20:38

«Հասարակության չպատվատվելն անվստահություն է իշխանության նկատմամբ, այսօր իշխանությունն այնքան է խաբել ժողովրդին, որ լավ նախաձենությունն արդեն դիտարկվում է մեղավորության կանխավարկածից»,-«Դեպի բռնապետություն.Հետընթաց իրավունքներից» թեմայով քննարկման ժամանակ ասաց ԱԺ նախկին պատգամավոր Գևորգ Պետրոսյան և բացատրեց, որ վերջին որակումը նշանակում է, որ իշխանությունը մեղավոր է, քանի դեռ հակառակը չի ապացուցել կյանքը:

Նրա ներկայացմամբ՝ ՀՀ Սահմանադրության 25-րդ հոդվածն անձին իրավունք է վերապահում հրաժավել իր համար կասկածելի բժշկական փորձերից և պնդեց, որ պատվաստումը բժշկական փորձ է, քանի որ նույնիսկ ԱՀԿ-ի կողմից հաստատված փաստաթուղթ չկա, որ այն կանխում է կորոնավիրուսով վարակվելը:

Նկատելով, որ կան դեպքեր, երբ պատվաստված մարդիկ են համաճարակից մահանում՝ Աժ նախկին պատգամավորը նկատեց, որ այդ պայմաններում մարդուն պատվաստվել պարտադրելը հակամարդկային մոտեցում է:

«Նիկալ Փաշինյանը շատ զբաղված մարդ է և ժամանակ չունի կարդալու Հայաստանի Սահմանադրությունը, որի 3-րդ հոդվածի 3-րդ մասն սահմանում է, որ հանրային իշխանությունը կաշկանդված է մարդու հիմնարար իրավունքներով և ազատություներով՝ որպես անմիջականորեն գործող իրավունքներ»,-ասաց Պետրոսյանը և ենթադրեց, որ, ստիպելով պատվաստվել, իշխանությունը հանրության վզին փաթաթում է սահմանադրությամբ չնախատեսված պարտականություն և հիշատակեց Սահմանադրության այն դրույթն, ըստ որի՝ անձան պարտավոր չէ կատարել սահմանադրությամբ չնախատեսված պարտականությունները:

Նրա խոսքով՝ իշխանություններն անտեսում են Սահմանադրությունը և անցնում Աշխատանքային օրենսգրքին, որով ասվում է, որ աշխատողի աշխատանքային իրավունքները կարող են սահմանափակվել միայն օրենքով և հասկանալով, որ նախարարի հրամանը հակասում է օրենքին, որոշել են նաև օրենքով այն հաստատել:

«Սրանք որոշել են իրենց հանցավոր մտադրությունը բարձրացնել օրենքի մակարդակի, որպեսզի ապահովեն օրենսգրքի 108-րդ հոդվածի պահանջը, որ աշխատողին աշխաանքից կարելի է հեռացնել միան օրենքով նախատեսված դեպքերում»,-հայտարարեց ԱԺ նախկին պատգամավորը:

Նրա խոսքով՝ այս դրույթն ևս կարգավորվել է ՍԴ-ի կողմից և հիշեցրեց, որ ՍԴ-ում 2019 թվականին ընդունված որոշմամբ ասվում է, որ եթե օրենքով էլ սահամանափակվի մարդու իրավունքները, ապա պետք է հիմք ընդունվի Սահմանադրության որոշ հոդվածներ՝ մասնավորեպս նրա 78-րդ հոդվածը, որը հռչակում է, որ իրավունքների և ազատությունների սահմանափակումը պետք է արդարացնի այն սահմանափակումների նպատակը, որի համար կիրառվում է և այդ պարբերության վերջում նշվում է, որ սահմանափակման միջոցները պետք է համապատասխանեն այն նպատակին, որի համար կիրառվում են: