Պալաչի ընկերությունների ֆինանսատնտեսական շղթայի բացահայտման դեպքում պարզ կդռանա, որ հենց ինքն է իր սնանկացման մեղավորը

24.08.18 | 12:11

Օրերս հայտնի դարձավ, որ հանրությանն իր փոփոխական տրամադրություններով հայտնի Պալաչը՝ Արթուր Հարությունյանը, ով տարիներ առաջ իր իսկ վարած սխալ բիզնես քաղաքականորթյան արդյունքում սնանկ էր ճանաչվել, հայտնվել է չգիտես որ ծակից և դիմում գրել ՀՔԾ, թե կողմնակի սուբյեկտը խոչընդոտել է իր գործունեությանը , որի արդյունքում էլ նա սնանկ է ճանաչվել: Աբուրդի չափաբաժինն այս ողջ պատմության մեջ այնքան շատ է, որ բազմաթիվ փաստերով անգամ կարելի է հակադարձել Պալաչի այս զրպարտիչ հայտարարությանը:

Ամբողջ իրականությունը կայանում է նրանում, որ Պալաչը սնանկացման ճանապարհը բռնել է այն պահից, երբ բանկից մեծ գումարներ է վերցրել գրավադրմամբ և պատշաճ կերպով չի կատարել հարկային պարտավորությունները: Փոխարենը, նորաստեղծ բիզնեսից գոյացող եկամուտները ուղղել է սեփական ճոխ կարիքները հոգալուն և փորձել է այդ գումարներով արտերկրում նոր բիզնես պրոյեկտ իրականացնել: Տրամաբանական է, որ այդ դեպքում ընկերության սնանկացումն անխուսափելի էր, ինչը բացարձակ կապ չունի այն հանգամանքի հետ, որ տվյալ երթուղին զուգահեռաբար սպասարկել է նաև «Գագիկ Ծառուկյան» բարեգործական հիմնադրամի հանրությանը տրամադրված, անվճար հիմունքներով շահագործվող երթուղայինները:

Հավելենք նաև, որ այդ նույն բարեգործական երթուղայինները գործել են դեռևս տարիներ առաջ այն պահից, երբ դեռ Պալաչի ընկերությունները չէին էլ կազմավորվել, այսինքն նրանց այդ երթուղիները սպասարկելը ինչ-որ ընկերության սննկացնելու համար չի արվել, այլ հանրության սոցիալական բեռը թեթևացնելու: Ինչևէ արդեն իրավական հիմնավորումներ կան անգամ այս հարցի վերաբերյալ, որոնց առկայություն արդեն իսկ թույլ է տալիս ասելու, որ Պալաչի բողոքը զրպարտանք է և իրականության հետ աղերս չունի անգամ:

Բանն այն է, որ Պալաչի ընկերության սնանկացման պրոցեսի ժամանակ, բանկերն առաջարկով դիմել են «Մուլտի Գրուպին» և առաջարկել են այն գնել և իրականցնել նորմալ ուղևորափոխադրումներ, սակայն կոնցեռնը մերժել է, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ այդպես հնարավոր է նպաստեն սնանկացման պրոցեսին և միգուցե Պալաչի ընկերությունները կկարողանան փրկել իրավիճակը: Սակայն երբ ամեն ինչ արդեն կորած է եղել, բանկերը երկրորդ անգամ են դիմել «Մուլտի Գրուպին», որից հետո նոր միայն նրանք համաձայնվել են, քանի որ այստեղ արդեն հանրության պատշաճ կերպով ուղևորափոխադրումներ իրականացնելու խնդիր կար: Նորաստեղծ «Մուլտի ավտոտրանս» ՍՊԸ-ն անգամ նախկին լիցենզիաներից չի օգտվել և նոր լիցենզիաներով է սկսել աշխատել, ինչը ևս վկայում է, որ ոչ մի միտում, որևէ սուբյեկտի սնանկացման տանելու չի եղել:

Այս ողջ պատմության մեջ ինչպես և Պալաչի ընկերությունների նախկին տնօրենն է նշում, միակ մեղավորը հենց ինքը Պալաչն է եղել և նա անգամ տարրական մարդկային հատկանիշներ չունի շնորհակալ լինելու, քանի որ նման սնանկացում կերազեր ցանկացած բիզնեսմեն: Մուլտի գրուպը երբ գնել է այդ երթուղիները սպասարկելու ակտիվները, Գագիկ Ծառուկյանի հրահանգով, գրավադրված գույքը, որի մեջ էին նաև Պալաչի հայրական տունը, բենզալցակայանն ու ավտոլվացման կետը, վերադարձրել է Հարությունյանների ընտանիքին:

Այսքանից հետո ապշել կարելի է, թե ինչպիսի երախտամոռ ու աներես պետք է լինի մարդ, որ նման մեծահոգությունից հետո գնա ու ինչ-որ զրպարտիչ մեղադրանքներ ներկայացնի:
Հուսանք ՀՔԾ-ն ամբող մանրամասներով կիարականցնի քննություն, կբացահայտի Պալաչի ընկերությունների ֆինանսատնտեսական գործունեության ողջ շղթան, այ դրանից հետո արդեն պալաչի վիճակին նախանձել չի լինի և նրան այս անգամ ոչ ոք չի փրկի ու օգնության ձեռք չի մեկնի, քանի որ նրա արածը անմարդկային կոչելը չափազանց մեղմ է այս պարագայում: